مشاوره و تربیت کودک ۲ ساله تا ۳ ساله
در این مقاله ده نکته تربیتی و فرزندپروری در ارتباط با کودک دو تا سه سال شما ارائه شده است:
کودک شما در حالی که به در یخچال می کوبد جیغ می زند و می گوید: “آب میوه می خوام”.
“متاسفم عزیزم، آب میوه نداریم، نظرت چیه شیر بخوری…. یا ….”
“نههههههههه، من آب میوه می خوام!!” فریاد می زند در حالیکه خود را روی زمین می کشد و می غلتد…
نبودن آب میوه مطمئنا برای شما مشکل بزرگی نیست، اما به نظر برای کودک شما انگار دنیا به اخر رسیده…
قبل از رفتن به سوپر مارکت برای خرید آبمیوه یا چیزی مشابه، یا گفتن این جمله که “گریه کردنو تموم کن، فقط یه آبمیوست”…
بیاین با هم وارد دنیای کودک دو ساله شویم..
چه چیزی انتظار می رود؟
هر کودکی متفاوت است، برخی سر سخت تر و حساس ترند و برخی نیز آرام و راحت. برخی کودکان نقاط عطف رشدی را به صورت تدریجی طی می کنند و برخی نیز ناگهانی.
به صورت کلی شما می توانید این رفتارها را از کودک دو ساله انتظار داشته باشید:
- از کوره در رفتن و جیغ و داد غیر قابل کنترل
- نشان دادن احساسات به صورت بسیار غلو شده
- هر چیزی را از آن خود می دانند (حتی اگر مال انها نباشد).
- در خواست اینکه “خودم انجامش میدم”
- می خواهند مثل نوزادان رفتار کنند.
- تصور می کنند بزرگ هستند و زمانی کهمی فهمند اینجور نیست احساس سرخوردگی، غم و ناراحتی می کنند.
- مشکل در شریک شدن با دیگران، صبر کردن، نوبت کرفتن، کنترل تکانه و …
- مشکل با تغییرات
- تغییر در عادات غذا خوردن و خوابیدن
چه کار باید کرد؟
مانند اغلب موارد در فرزندپروری، هیچ فرآیند سه قدمی مستقیمی برای فرونشاندن تمام رفتارهای ناخواسته کودک شما وجود ندارد. بیشتر والدین از بینش های سریع استفاده می کنند، مانند نادیده گرفتن یا مهلت دادن.
کودک شما برای تنظیم هیجانات قوی خودش به کمکتان نیاز دارد، و بدین منظور، شما نیازمند استفاده از راهبردهای، نکات و روش های مختلف هستید.
این ده نکته به شما کمک می کنند تا حمایت، تشویق و امنیت را در این دوره از رشد برای فرزندتان به ارمغان آورید:
- همدلی کردن: ممکن است به کثیف بودن بشقاب آبی اهمیت ندهید، اما کودک شما اهمیت می دهد. خود را جای انها بگذارید و نشان دهید که مشکل انها را درک می کنید (حتی اگر موافق نیستید). “می دونم خیلی دوست داشتی با بشقاب ابی غذا بخوری اما شرمنده کثیف شده”… یا “می دونم که این بشقاب مورد علاقه توست!”
- محدود کردن نه گفتن: کلمه نه را برای موقعیت های خطرناک و خیلی جدی نگه دارید. به جای آن از جملات غیر مستقیم استفاده کنید: مثلا زمانی که کودک خودکار شما را می خواد؛ بگویید: “اینا خودکارای مامان هستند بذار برای تو مداد شمعی هارو بیارم”. یا به جای نه بله بگویید با پیشنهاد یک وضعیت دیگر مثلا: “وقتی کهنت رو عوض کردم می تونی بری بیرون بازی کنی”.
- تجربه های مشاهده ای برای کودک بسازید: کودکان با عمل کردن می آموزند. به جای پاداش دادن کودک بعد از اموختن یک فعالیت، در مورد انچه رخ داده با او صحبت کنید. “وای اینجا رو ببین همه توپ ها درست توی سبد رفتن وقتی اونا رو با دقت پرتاب کردی”. یا مثلا بگوئید: “وای ببین همه کتاب هارو بخوبی توی قفسه گذاشتی”.
- آموزش دهید: با وقت گذاشتن برای جستجو و تمرین روش های جدید در مدیریت موقعیت های سخت، به عنوان راهنمای کودک خود به بهتر شدن رفتار وی کمک کنید. “تو هر دو تا توپ رو می خوای، من توپم رو به سمت تو پرتاپ می کنم، می تونی به من برش گردونی؟” با یکدیگر تمرین و نقش بازی کنید، از اسباب بازی هایش استفاده کنید، داستان بگویید یا نقاشی بکشید و …
- کودک باشید!: با کارهای لذت بخش، کودکانه و گاها احمقانه کودک درون خود را نشان دهید. از صدای ربات گونه برای درخواست های خود استفاده کنید، مثل یک گوریل تو اتاق دنبال کودک بدوید، یا یک جفت شلوارش را روی سر خود بگذارید. دنبال راه هایی باشید که با چیزهای غیر قابل استفاده یا خسته کننده بازی بسازید.
- به آنها در نامگذاری احساسات کمک کنید: کودک شما در این سن در نامگذاری احساساتش به صورت منطقی و یا مرتبط مشکل دارد. روش های جایگزین را برای بیان احساساتش به وی نشان دهید. “کفشت خیلی تنگه، و یا “می خوای مامانو یک بار دیگه قبل از بای بای بغل کنی”.
- محدودیت ها را مشخص کنید: با مشخص کردن محدودیت ها در زندگی کودکان به کودک خود کمک کنید که احساس امنیت کند. تو می تونی عصبانی بشی اما به کسی آسیب نمی زنی. انتظار مقاومت از سوی کودک داشته باشید، ثابت قدم باشید و با احساساتشان همدلی کنید.
- ارام و صبور باشید: کودکان کار خود را می کنند (گاهی این کارها نیازمند صبر و تحمل زیادی از سوی شما هست). راه هایی را پیدا کنید که با فرایند طبیعی انها همگام باشد. به جای مجبور کردن وی به عجله کردن و یا سریع تر بودن، به او زمان بدهید تا بتواند مشکل را مثلا در اسباب بازیش یا در ماشین بیابد.
- محیط را تغییر دهید: از موانع کودک یاا قفل های کابینت استفاده کنید و یا دسترسی کودک را به اشیای شکستنی و ناایمن محدود کنید. بگذارید به چیزهایی که مناسب سنش هستند دسترسی داشته باشد. قسمت هایی از خانه را برای کودک قرار دهید که در انجا بتواند شلوغ و پر انرژی باشد.
- استقلال را تشویق کنید: ممکن است کودک شما قادر باشد بیشتر از شما بفهمد! اولین تمایل شما اینست که به وی همه چیز را بیاموزید، اما انها خیلی چیزها را از طریق چالش و درگیر شدن با موضوعات می آموزند. با فرصت دادن به انها کمک کنید تا تکلیفی را انجام دهند یا کار جدیدی را انجام دهند قبل از انکه شما مداخله کنید…
و یک چیز دیگر….
از این دوره سنی کودکتان لذت ببرید. به زودی کودک شما دیگر به قطارها هوهوچی چی نخواهد گفت، و به گربه ها نیز پیشی و میو میو نمی گوید. تا یکی دو سال دیگر کودک دیگر از شما نمی خواهد که به عروسکش غذا بدهید و یا روی کول خود بگذارید…
ممکن است الان باورتان نشود اما روزی دلتان برای فریادهای کودکتان و روی زمین غلتیدن و گریه کردن وی تنگ خواهد شد.
هنوز هم سوالاتی در مورد کودک دو ساله خود دارید؟؟
در دیگر مطالب سایت کودک و نوجوان نکاتی که باید در مورد کودک دو ساله خود مورد توجه قرار دهید ذکر شده اند…
“تا نوجوانی فرزندتان ما در کنار شما هستیم”
منبع:مشاورانه
بإسلام و وقت بخیر
پسرم ٢٧ماهشه خَیلی بهانه گیره هر چیزی رو که دوست دارهً رو میگه بهم بدید اگه بهش ندادیم گریه میکنه جیغ میزنه
مثلا أسباب بازی هاشو میخواد بهش میدم بازی میکنه بعد خسته میشه پرتاب میکنه
خلاصه وقتی حوصله نداره موهای من وخالشو میکشه
درضمن اینم بگم فرزند من نمیتونه صحبت کنه فقط پای برنامه های جیم کیدز و نگاه میکنه واز شخصیت های کارتونی الگوبرداری هم میکنه و حروف انگلیسی رو هم تکرار میکنه
لطفا راهنماییم کنید ممنون
سلام به شما زهرا جان
اینکه کودک شما در این سن می تواند کلمات انگلیسی را تکرار کنند به این معنا می باشد که از نظر هوشی و فیزیولوژیک و همچنین یادگیری مشکلی در زمینه رشد زبانی ندارند اما ممکن است محرک های لازم را دریافت نمی کنند و در این مسیر نیاز است که این موضوع توسط گفتار درمانگر مورد بررسی دقیق قرار بگیرد چون کودکی که نتواند صحبت کند واکنش های رفتاری بیشتر در زمان ناراحتی ، عصبانیت و حتی خوشحالی و هرنوع تجربه احساسی نشان می دهد که شما منظور او را متوجه شوید و در این مسیر برای ایجاد این رابطه از گریه و یا جیغ زدن و… اینگونه کودکان بیشتر استفاده می کنند .
فرزندتان باید تا دو سالگی بتواند منظور خود را با زبان بیان کند. شما باید از پاسخی که به کلامتان می دهد متوجه شوید که سوال ها و دستورات ساده را می فهمد. گرچه دایره ی لغات او محدود است اما کلماتش باید آنقدر واضح بیان شود که حداقل نیمی از آنها را افراد بزرگسالی که عضو خانواده نیستند متوجه شوند.
در ابتدای دو سالگی چنین گفتاری از کودک انتظار می رود. اگر کودکتان در ابتدای دو سالگی به هیچ وجه صحبت نمیکند بایستی قوای شنوایی و گفتاری او مورد سنجش قرار گیرد. او را نزد متخصصی ببرید که معمولا با بچه هایی کار میکن که از نظر گفتار و زبان تاخیر دارند.
کودک دو ساله از طریق ارتباط کلامی با دیگران می آموزد و اگر کودک شما نتواند به خوبی کودکان هم سن خود بشنود درک کند یا منظور خود را بیان کند در زمینه های دیگر نیز نمیتواند پیشرفت کند.
در این زمینه در کنار بررسی دقیق به صورت حضوری و در صوت نیاز گذراندن یک دوره گفتار درمانی برای کودک شما می تواند کمک کننده باشد می توانید از مسیرهای پایین نیز برای رشد زبانی کودکتان استفاده کنید چون این رشد برای کودک از اهمیت زیادی برخودار می باشد و در تعامل او با بزرگسالان و همسالان تاثیر زیادی دارد .
درباره ی کارهایی که با هم انجام می دهید درباره ی آنچه در اطراف خود می بینید و می شنوید و درباره ی برنامه ریزی که در طول روز میکنید با فرزندتان صحبت کنید و سعی کنید که از کلمات بجای ایما و اشاره استفاده کنید و حتی در صورت اشاره کردن او شما نام شی و … را بیان کنید مثلا آها پس تو آب می خواهی و یا حتی چیزی را پرتاب می کند و شماها را می زند بیان کنید که به نظر ناراحت یا عصبانی هستی .
باهم کتاب های شکل دار بخوانید.بدین ترتیب به فرزندتان کمک کنید دایره ی لغات و درک خود را از الگوهای زبانی افزایش دهد. گاهی متن را بخوانید و گاهی فقط درباره ی تصاویر و درباره ی داستان صحبت کنید و او را نیز تشویق به صحبت کنید البته اجبار خیر …
با ساختن شعرهای ساده و کلمات خنده دار و با استفاده از تصاویر و بازیهای مختلف برای آموزش مفاهیمی مانند ضدها ، مشابه ها و متفاوت ها زبان را برای فرزندتان لذت بخش کنید دقت کنید با توجه به اینکه او زبانی مادری را هنوز آموزش ندیده است بهتر است از کارتون های زیان فارسی استفاده کنید
برای اینکه زبان فرزندتان را پربارتر کنید به سوالات ساده ی او با جملاتی پاسخ دهید که کمی طولانی تر و پیچیده تر باشد. اگر گفت : (( فیل بزرگ را ببین!)) شما میتوانید بگویید: (( بله او یک فیل بزرگ قهوه ای است. دوست داری بریم ببینیمش؟)) البته این موفقیت ها نیاز به صبر و حوصله مراقب های او و طی کردن جلسات درمانی دارد
مهمترین فعالیت برای والدینی که میخواهند رشد زبانی فرزندشان را تشویق کنند این است که نشان بدهند خود در گفت و گو و در شنیدن مهارت خوبی دارند. وقتی با خانواده ی خود هستید سعی کنید به آنچه دیگران می گویند یا انجام میدهند توجه کنید شنونده خوب بودن باعث می شود که کودک نیز سعی کند این ارتباط را حفظ کند .
صدای موسیقی و تلویزیون را به حداقل برسانید زیرا این صداهای زمینه ای میتواند حواس فرزندتان را پرت کند و هنگامی که او میخواهد گوش دادن به شما را بیاموزد و با شما ارتباط کلامی برقرار کند ممکن است این صداها مزاحمش باشد. اگر به طور طبیعی آدم ساکتی هستید تلاش کنید که به هر صورت با فرزند دو ساله تان صحبت کنید حتی اگر گاهی عجیب یا سخت است.
اگر بدون وقفه یا با صدای بلند صحبت میکنید سعی کنید کمی کمتر سخن بگویید تا فرزند دو ساله تان نیز بتواند منظور خود را بیان کند.در طول امسال که فرزندتان می آموزد صحبت کند و گفتار را درک کند بسیاری از آنچه را که می آموزد آینه الگوهای ارتباط کلامی خود شما خواهد بود و پس هر سبک رفتاری و سبک صحبت کردن شما و اطرافیان نزدیک را تقلید می کند .
از بازی هایی چون حباب درست کردن و یا فوت کردن شمع و یا کاغذ و… استفاده کنید تا ماهیچه های زبانی او تقویت شود .
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۲۴۷۱۰۰
سلام.وقت بخیر.پسرمن ۳سال و ۱۰ماهشه.پسر شیطونیه.جدیدا اصلا حرف گوش نمیده.خیلی اذیت میکنه.امروز بهم گفت که دوست ندارم.خیلی غذا کم میخوره.سرسفره نمیشینه به زور میگیم میشینه.جدیدا ی جایی میریم گریه میکنه میگه نریم خونه.خیلی ناراحت و نگرانم.به سختی میشینه چیزی بهش یاد بدم.همش درحال ورجه ورجه و بازیه.صبح تاشبم بهش چیزی ندی نمیگه غذا میخوام یا گشنمه.برای هرچیزی زود اشکش درمیاد.حرفش با بغض وناراحتی میگه.خیلی زیاد هم بابچه ها نمیسازه که باهم بازی کنن.یوقتایب بچه ها هستن ولی تنها واسه خودش بازی میکنه.چکارکنم راهنماییم کنید.
سلام به شما دوست عزیز
اینگونه رفتارهای کودکان می تواند دلایل مختلفی از نشان دادن نارضایتی ، رشد نامناسب ، داشتن شرایط روحی نامناسب و… داشته باشد و نمی توان براساس یک سری کلیات یک نظر دقیق بیان کرد .
ببین عزیزم شما از کلمه جدیدا استفاده کردی و این مشخص نیست که کودک شما از چه زمانی دیگر به درستی غذا نمی خورد ، روابط او با همسالانش کاهش یافته است و همچنین اینکه میزان تحریک های حرکتی او به چه میزان می باشد و فکر می کنید برای یک کودک ۳ ساله زیاد می باشد ؟
در کنار این موارد در این مورد نیز برای ما توضیح بدهید که شما زایمان نرمالی داشته اید و همچنین اینکه او رشد زبانی و حرکتی و عقلی نرمالی را طی می کند؟
در مورد سادگیری او نیز توضیح بیشتری در اختیار ما قرار بدهید و همچنین اینکه آیا یک بازی و یا فیلم و نقاشی و… را می تواند با ۵ دقیقه نشستن انجام بدهد و یا ببیند ؟
در این موراد اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم در کنار همه این موراد بیان کنید سبک رفتاری شما و همسرتان با او چگونه می باشد؟
ببخشید منظور شما از زایمان نرمال چیه؟رشدحرکتی وزبانی و عقلیش خوبه.حرف زدنش کامل همه چی بلد بگه.درمورد یادگیری هم نمیشینه که بهش یادبدم مثلا نمیشینه نقاشی بکشه انگار علاقه ای نداره ومیگه خسته شدم.ولی شعر ویاچیزای دیکه رو بعدا میبینم یادگرفته و داره میخونه یا بهم میگه.فیلم بازی خیلی خوب بیشتر از ۵دقیقه هم میشینه.انیمیشنهای مناسب سنش میذارم براش کامل میشینه میبینه.درموردغذا خوردن تا۳سالگی خوب بود.ولی بعدش کم غذا شده بیشتر به بازی وتحرک اهمیتمیده تا غذا.یعنی هیچوقت نمیاد بگه من گرسنمه.من و همسرم هردو تاحدودی عصبی هستیم وخیلی هم حساس.مخصوصاپدرش خیلی حساسه که بچه مودبی باشه.۷۰درصد خودم میدونم که علت رفتارش به خودمون برمیگرده.چون واقعا یوقتایی کم میاریم که حرف گوش نمیده.تواین اوضاع کرونایی زیاد بیروننمیریم ونمیتونه زیاد بابچه ها بازی کنه.فقط درحد اینکه غروب بره پارکینگ وحیاط با دوستش بازی کنه.اونم دختره و۶ماه ازش بزرگتره.بازم زیاد باهم نمیسازن.بیشتر سر وسایل بازی باهم دعوا میکنن.وخیلی حساس شده.زود خسته میشه بایکی داره بازی مبکنه کم کم خسته میشه میاد پیش ما.ببخشید شما مشاوره تلفنی ندارید؟
ببین عزیزم این رفتارهایی که بیان می کنید کاملا برای کودکی در سن فرزند شما طبیعی هست اما بهتر هست که دقت کنید که تنبیه بدنی و یا سرزنش کردن مداوم کودک و یا بکن و نکن ها می تواند باعث لجبازی و مخالفت بیشتر کودکتان شود .
کودک شما به استقلال بیشتری نیاز دارد نگران غذا خوردن او نباشید می توانید برای او غذاهایی که دوست دارد را تهیه کنید و یا از او بخواهید که در پخت غذای امروز به شما کمک کند تا هیجان بیشتری داشته باشد که خودش نیز آن غذا را بخورد و یا در تزیین غذای خودش با سبزیجات از او کمک بگیرید و..
دقت داشته باش عزیزم که اجازه بده کارهای شخصی مثل غذا خوردن ، لباس پوشیدن ، انتخاب بازی را خودش انجان بدهد و به او استقلال بدهید او نیاز دارد که بفهمد فردی جدا از شما و پدرش می باشد و این استقلال و جدایی مورد تایید شماها قرار گیرد .
بله مشاوره تلفنی هم داریم می تونید با شماره زیر برای درخواست وقت برای مشاوره تلفنی تماس بگیرید همکاران ما شما را راهنمایی می کنند.
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۳۵۴۷۹۰
سلام خسته نباشید،من یه پسر دو سالو نیمه دارم،از روزی که بدنیا اومد به شدددت نق نقو بوده،یعنی حتی از توی خواب هم نق میزد،الان تمام اون نق ها تبدیل شدن به گریه،کلا برای هر چیزی گریه میکنه،واقعا عصبیم کرده،جدیدا یاد گرفته که به شدددددت در برابر تعویض پوشکش مقاومت میکنه،البته جالبیش اینحاست که مثلا اگه من در طول روز،چهار بار عوضش میکنم،فقط یکبارشو اینجوری میکنه،به طرز وحشتناااااکی گریه میکنه،جوری که باباش دستاشو محکم میگیره تا من بتونم پوشکش کنم،بعدشم میاد بغلم میکنه،سرشو میزاره روی شونم و آروم میشه،منم قیافمو ناراحت میگیرم،اونم سعی میکنه که خوشحالم کنه،مثلا هی بهم میگه مامان اینجا رو نیگا کن،تا مجبورم کنه لبخند بزنم،و خیالش راحت بشه که دیکه مامانش خوشحاله،ممنون میشم راهنماییم کنید،که در برابر گریه های وحشتناکش،چه واکنشی نشونش بدم؟و همینطور در برابر مقاومتش،موقع تعویض پوشک
سلام به شما عاطفه جان
قابل درک هست که این شرایط برای شما سخت باشد اما عزیزم بهتر است از اجبار کدرن او خوداری کنید او به شرایط سنی رسیده است که می توانید به مرور او را با آموزش مناسب از پوشک بگیرید در کنار اینکه به نظر می رسد او از این مسیر برای توجه شما ها استفاده می کند بهتر است شما از قهر کردن استفاده نکنید و به او بیان کنید که از این رفتارش ناراحت هستید و دلیل این رفتار را نمی دانید و اگر او خواست مقاومت نشان بدهد در مقابل پوشاک شدن به او بیان کنید باش پس خواستی بری دستشویی بهم بگو و سعی کنید که با جذاب کردن محیط و آگاهی به اینکه خوبه از این به بعد دیگه بریم دستشویی تا اونجا جیش کنی این مسیر را برای او جذاب کنید .
دقت کنید که هرچقدر که رفتارهای اشتباه او با توجه کردن تایید شود احتمال تکرار آن بیشتر می شود .
در کنار همه این موراد بهتر است شرایط رشدی او از نظر رشد زبانی ، حرکتی ، عقلی و… نیز مورد بررسی قرار گیرد در کنار سبک تربیتی و رفتاری شما و همسرتان تا بتوانیم در این مسیر به شما کمک بیشتری کنیم.
اگر به او یاد بدهید با الگو بودن خودتان و یا پرسیدن و گفتن احساسات که او احساسات و نیازهایش را بیان کند میزان گریه کمتر می شود و او می تواند ارتباط بیشتری و بهتری برقرار کند.
مثلا به او بگوید که می دانید ناراحت هست اما دلیل آن را نمی دانید آیا دوست ندارد پوشک شود و می خواهد خودش به دستشویی برود و یا دوست دارد مثلا بابا این کار را انجام بدهد و… سعی کنید که او را مشتاق به صحبت و تعامل کنید.
سلام
من یک پسر دو ساله دارم که مدت ۱۰ روز که ناخن دستش و میخوره یا مژه هاش میکشه بیشتر هم وقت های که میخواد بخوابه یا کارتن تماشا کن این کارها رو میکنه؛معمولا سعی میکنم حواسش پرت کنم یا به طور نا محسوسی دستش مشغول یک اسباب بازی کنم یکی دو بار هم گفتم که دستت اوف میشه نکن این کار ولی متاسفانه هنوز هم تکرار میشه؛دفعاتش کم ولی من میترسم تبدیل به عادت بشه؛تقریبا تمام روز باید نگاهم بهش باشه تا این کار نکنه.تو بقیه کارهاش هم زیاد هیجان زده میشه ولی جزء ویژگی های عادی سنش به نظر میاد نمیدونم مشکل چیه واقعا.
سلام به شما دوست عزیز
ممکن است این رفتارهای او نشان از اضطراب در او باشد و نیاز است که در این مسیر اضطراب های او که می تواند به دلیل دیدن یک فیلم و یا آموزش دستشویی رفتن ، یا بحث هایی در منزل و… باشد بررسی شود تا بتوانیم به او کمک کنیم بهتر است در این مسیر به صورت حضوری و یا تلفنی وارد پروسه مشاوره شوید تا بتوانیم ریز رفتارهای کودکتان و مسیر رشدی او و نوع ارتباط و تعامل شما ها با او را مورد بررسی قرار بدهیم و دراین مورد به شما و او کمک کنیم تا بتوایند مسیر بهتری را تجربه کنید.
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۶۸۵۸۹۵
با عرض سلام و خسته نباشید؛
چگونه میتوانیم با کودک و نوجوان به شما کمک کنیم؟سلام من یه پسر ۲۳ ماهه داریم ..از نظر شنوایی هم مشکلی نداره…حرف نمی زنه در حد بابا و ماما فقط…تا خودش نخواد به حرفای ما توجه نمی کنه ..خواسته خودش رو بیشتر اوقات با جیغ زدن درخواست میکنه ..دندان قروچه هم داره …ولی بیشتر کلام و بی توجهیش ما رو ناراحت کرده ..ممنون
سلام به شما دوست عزیز
نگرانی شما برای فرزندتان قابل درک می باشد اما دقت داشته باشید که کودکان تا زمانی که نتوانند به درستی از کلمات استفاده کنند ممکن است از جیغ زدن و یا گریه برای نشان دادن درخواست هایشان بیشتر استفاده کنند.
در این مسیر برای اینکه بتوانیم به فرزند شما کمک کنیم نیاز است که مسیر رشدی او بررسی شود و عوامل محیطی و محرک های او نیز بررسی شود تا بتوانیم در این مورد نظری را بیان کنیم.
در سن کودک شما تعداد لغاتی که کودک شما استفاده می کند کم می باشد و نیاز به بررسی دارد بین ۱۸ تا ۲۴ ماهگی یا همان دو سالگی، کودکان ممکن است برای اهداف جدیدتر عبارات و جملههای دو کلمهای مثل «بابا بیرون» یا «شیر دوست» میسازند و از انها برای تعامل استفاده می کنند.
در این مسیر بهتر است میزان درک او نیز مورد بررسی قرار گیرد اینکه او چه میزان حرف های شما را متوجه می شود و مفهوم آن را درک می کند چون این موضوع از اهمیت زیادی برخودار می باشد .
در این مسیر بهتر است برای اینکه بتوانیم به شما کمک کنیم و در مورد کودکتان اطلاعات بهتری در اختیار شما قرار بدهیم بهتر است به صورت حضوری به روانشناس بالینی کودک مراجعه کنید تا بتوانیم به شما کمک کنیم.
در این مسیر نحوه ارتباط گیری کودک شما با بزرگسالان و همسن ها و همچنین نوع ارتباط و میزان یادگیری و تمرکز نیز از اهمیت زیادی برخودار می باشد .
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۳۵۴۲۸۲
سلام دختر من دو سال و دو ماهش هست و ما تصمیم گرفتیم بزاریمش مهدکودک. اینکار عواقبى هم داشته از جمله بروز پرخاشگرى و لجبازى در اون البته از قبل میدونستم با توجه به وابستگى شدیدى که به من داره و اینکه ما تو شهرى که هستیم کاملا غریبیم و رابطه اجتمعاى زیادى نداریم و اون بازى با بقیه رو یاد نگرفته براش مرحله سختى خواهد بود، اما دقیقا به همین خاطر خواستم که تنها نباشه. بعد از گذشت سه هفته که من هر روز باهاش مهد رفتم و اونجا موندم هنوز اصلا قبول نمیکنه که تنها بمونه. خیلى در اینمورد قصه و کتاب خوندم و بازى باهاش کردم اما دیگه حتى پیش پدرش هم سخت تنها میمونه. ممنون میشم راهنماییم کنید تا این تغییر بزرگ رو براش راحت تر کنم
سلام به شما دوست عزیز
قالب درک هست که شما می خواهید به او کمک کند تا روابط اجتماعی بهتری را آموزش ببیند اما دقت کنید که شما در مورد یک کودک دوساله صحبت می کنید که تا به زمان فعلی بجز شما و پدر ارتباط زیادی با افراد دیگری نداشته است و این موضوع باعث می شود که تغییر این شرایط و رفتن و ماندن در مهد به مدت زمان طولانی برای او سخت باشد .
سعی کنید که در این مسیر از کلاس های هر روز و یا در ساعت های طولانی استفاده نکنید در تایم کمتری او را به مهد بگذارید ، برای بازی او را به پارک ببرید و خودتان را مشغول کنید ، متناسب با شرایط سنیش از او توقع داشته باشید ، محیط بودن با پدر و یا معلم و… باید برای او جذاب باشد و با اطمینان به بازگشت شما و خوش قولی شما در بازگشت در کنار این موراد میزان استقلالی که شما به او در انجام کارها در منزل می دهید نیز اهمیت دارد سعی کنید که از بکن و نکن خوداری کنید و اجازه بدهید او کارهایی مانند غذا خوردن و لباس پوشیدن و.. را تا جایی که برایش امکان دارد خودش انجام بدهد ، از چک کردن مداوم او در هنگام بازی و یا تماشای تی وی و… خوداری کنید .
نیاز است که او بپذیرد فردی جدای از شما می باشد تا بتواند به مرور با دیگران نیز ارتباط برقرار کند در این مسیر نیاز است که نوع تعامل هر سه نفر شما در منزل و بازی ها و میزان وابستگی فرزندتان به صورت دقیق مورد بررسی قرار گیرد تا بتوانیم در این مسیر به شما دقیقا کمک کنیم که چه رفتارهایی را ادامه بدهید و چه رفتارهایی را حذف و یا اصلاح کنید در این مسیر در کنار استفاده از راحل های بالا بهتر است به صورت حضوری وی ا تلفنی نیز وارد پروسه مشاوره شوی تا بتوانیم با بررسی دقیق به این نگرانی شما پاسخ بدهیم .
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۳۵۴۲۸۲
با عرض سلام و خسته نباشیدو تشکر بابت زمانی که می گذارید. من یک پسر دو سال ۴ ماهه دارم که حرف زدنش در حد گفتن کلمات هست و جمله نمیسازه بیشتر مواقع لج میکنه و گریه میکنه شبها خیلی دیر میخوابه و علاقه شدیدی به نقاشی کردن داره ولی خب نقاشیش فقط خط خطی کردن هشت تمام دیوارها مبل روی تلوزیون رو خط خطی کرده حتی دیوارهای کوچه رو هم اونروز از بیرون میومدیم خط خطی کرد حتی یک سری با باباش داشتند میرفنتد بیرون دم در خودکار دید ورداشت دیوار رو خط خطی کرد و بعد رفت بیرون به رانندگی علاقه خیلیییییییییی زیادی داره جوری که همیشه از بیرون که میایم این یک مدت باید بشینه جای راننده مثلا رانندگی کنه پیاده هیج جا نمیره همش میگه باید سوار ماشین بشیم و سر این بیشتر مواقع دعوا داریم چونهمیش هتو راه میگه من باید رانندگی کنم یا وقتی باباش یک دقیقه پیاده میشه زود میشینه جای اون همیشه سر برگشتن به خونه گریه میکنه همش میگه ماشین ماشین.من شاغل هستم و پسرم اول پرستار داشت بعد رفت مهدکودک و متاسفانه بخاطر کرونا که مهدها تعطیل شد دو ماه مجبور شدم خونه مادر تو یک شهر دیگه بذارم که تند تند هم بهش سر میزدیم و الان دوباره پرستار داره و اینکه همه اطرافیان با گفتن اینکه وای خیلی شلوغ خیلی خرابکار چرا اینجوری میکنین چرا هیچی بهش نمیگین و اینا واااااااقعا من رو خسته کردن نمیدونم چیکار کنم.
سلام به شما مهلا جان
ببین عزیزم احساسات شما قابل احترام هست اما فرزند شما نیاز به یک مراقب مداوم دارد و این عوض شدن مراقب ها و یا گذاشتن برای مدت زیادی در شهر دیگر بدون حضور خودتان می تواند برای او آسیب زا باشد و مشکلات رفتاری بیشتری را برای او ایجاد کند در کنار اینکه کودک شما می تواند در محیط منزل خودتان یک سری رفتارها را داشته باشد بدون اینکه برپسب بخورد اما مشکلاتی که برای دیگران ممکن است ایجاد شود و این برچسب زدن های مداوم می تواند برای او نیز احساسات ناخوشایند زیادی را ب دنبال داشته باشد .
بهتر است سک مراقب مناسب برای او تهیه کنید تا در تایمی که سرکار هستید او بتواند با یک مراقب و در یک محیط سالم رشد کند .
در این مسیر شرایط رشدی کودک شما به صورت دقیق از نظر رشد حرکتی ، زبانی ، عقلی ، هیجانی و… باید بررسی دقیق شود تا بتوانیم در این مسیر نظر دقیقی را بیان کنیم و به رشد بهتر او کمک کنیم.
در رشد زبانی او نیاز به محرک های محیطی دارد سی دی های شعر ، حرف زدن های اطرافیان ، بازی با همسالان و… زمانی که مراقب حوصله صحبت و تعامل لازم را نداشته باشد می تواند در رشد زبانی کودک شما تاثیر بگذارد .
سعی کنید که قسمتی از دیوار اتاق خودش را کاغذ بزنید و به او توضیح بدهید که تنها می توانیم در اینجا و در دفتر نقاشی نقاشی کنیم در غیر این صورت من ناراحت می شوم .
سعی کنید که در مورد رانندگی نیز بیشتر خونسرد باشید در زمان روشن بودن ماشین به هچ وجه او را در بغل همسرتان قرار ندهید حتی اگر گریه می کند به او بیان کنید بزرگ که شد می تواند بعدا رانندگی کند در زمان خاموش بودن ماشین و با توضیح به اینکه ماشین خاموش است می توانید او را در صندلی راننده قرار بدهد .
برای او ماشین مخوص کودکان تهیه کنید اگر شرایط ان را دارید و به او بیان کنید که فعلا می تواند از این ماشین ها استفاده کند .
از تنبیه بدنی خوداری کنید و سعی کنید که در احترام و استقلال به نیازهای او پیش بروید و همچنین شناخت شرایط کودکتان و بررسی سبک مراقبتی او به صورت دقیق می تواند کمک زیادی به شما در این مسیر کند.
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
۰۲۱-۲۲۳۵۴۷۶۲
سلام دختر ۲۲ ماهه دارم که جدیدا یه جمله یاد گرفته و به هر کی میرسه میگه ساکت شو من اولا میگفتم نگو ولی فایده نداشت بعد روش بی محلی کردن به حرفشو انجام دادم باز هم فایده نداره خیلی تکرارش میکنه و دیگه اینکه هر چیزی به دستش میاد میریزه زمین حتا غذا که دهنش میزارم از دهنش میریزه بیرون و خوب غذا نمیخوره و شب ها تا صبح چند بار بیدار میشه و گریه میکنه و در طول روز هم نمیخوابه کلا خوابش خیلی کمه میشه راهنمابیم کنید
سلام به شما دوست عزیز
قابل درک هست که این سبک صحبت کردن و یا رفتارهای که کودکتان دارد برای شما با فشار روحی زیادی همراه هست اما با توجه به ناسازگاری هایی که بیان می کنید در مورد خوابیدن ، غدا خوردن و… نیاز است که به صورت حضوری کودکتان را به روانشناس ارجاع بدهید تا سبک رفتاری او ارزیابی شود ، با بازی و نقاشی و… افکار و احساسات او ارزیابی شود در کنار اینکه مسیر رشد زبانی ، حرکتی ، عقلی و… نیز مورد بررسی قرار گیرد و همچنین سبک تربیتی شما و همسرتان نیز بررسی شود و در این مسیر بتوانیم به شما کمک کنیم تا بتوانید در مسیر رشدی کودکتان با شناخت بیشتر گام بردارید و اصلاحات رفتاری نیز برای کودکتان با جایگزینی رفتارهای دیگر صورت گیرد .
در کنار اینکه در اتاق درمان به او کمک شود تا بتواند از مسیر بهتری احساساتش را بیان کند .