مشاوره و تربیت کودک ۲ ساله تا ۳ ساله
در این مقاله ده نکته تربیتی و فرزندپروری در ارتباط با کودک دو تا سه سال شما ارائه شده است:
کودک شما در حالی که به در یخچال می کوبد جیغ می زند و می گوید: “آب میوه می خوام”.
“متاسفم عزیزم، آب میوه نداریم، نظرت چیه شیر بخوری…. یا ….”
“نههههههههه، من آب میوه می خوام!!” فریاد می زند در حالیکه خود را روی زمین می کشد و می غلتد…
نبودن آب میوه مطمئنا برای شما مشکل بزرگی نیست، اما به نظر برای کودک شما انگار دنیا به اخر رسیده…
قبل از رفتن به سوپر مارکت برای خرید آبمیوه یا چیزی مشابه، یا گفتن این جمله که “گریه کردنو تموم کن، فقط یه آبمیوست”…
بیاین با هم وارد دنیای کودک دو ساله شویم..
چه چیزی انتظار می رود؟
هر کودکی متفاوت است، برخی سر سخت تر و حساس ترند و برخی نیز آرام و راحت. برخی کودکان نقاط عطف رشدی را به صورت تدریجی طی می کنند و برخی نیز ناگهانی.
به صورت کلی شما می توانید این رفتارها را از کودک دو ساله انتظار داشته باشید:
- از کوره در رفتن و جیغ و داد غیر قابل کنترل
- نشان دادن احساسات به صورت بسیار غلو شده
- هر چیزی را از آن خود می دانند (حتی اگر مال انها نباشد).
- در خواست اینکه “خودم انجامش میدم”
- می خواهند مثل نوزادان رفتار کنند.
- تصور می کنند بزرگ هستند و زمانی کهمی فهمند اینجور نیست احساس سرخوردگی، غم و ناراحتی می کنند.
- مشکل در شریک شدن با دیگران، صبر کردن، نوبت کرفتن، کنترل تکانه و …
- مشکل با تغییرات
- تغییر در عادات غذا خوردن و خوابیدن
چه کار باید کرد؟
مانند اغلب موارد در فرزندپروری، هیچ فرآیند سه قدمی مستقیمی برای فرونشاندن تمام رفتارهای ناخواسته کودک شما وجود ندارد. بیشتر والدین از بینش های سریع استفاده می کنند، مانند نادیده گرفتن یا مهلت دادن.
کودک شما برای تنظیم هیجانات قوی خودش به کمکتان نیاز دارد، و بدین منظور، شما نیازمند استفاده از راهبردهای، نکات و روش های مختلف هستید.
این ده نکته به شما کمک می کنند تا حمایت، تشویق و امنیت را در این دوره از رشد برای فرزندتان به ارمغان آورید:
- همدلی کردن: ممکن است به کثیف بودن بشقاب آبی اهمیت ندهید، اما کودک شما اهمیت می دهد. خود را جای انها بگذارید و نشان دهید که مشکل انها را درک می کنید (حتی اگر موافق نیستید). “می دونم خیلی دوست داشتی با بشقاب ابی غذا بخوری اما شرمنده کثیف شده”… یا “می دونم که این بشقاب مورد علاقه توست!”
- محدود کردن نه گفتن: کلمه نه را برای موقعیت های خطرناک و خیلی جدی نگه دارید. به جای آن از جملات غیر مستقیم استفاده کنید: مثلا زمانی که کودک خودکار شما را می خواد؛ بگویید: “اینا خودکارای مامان هستند بذار برای تو مداد شمعی هارو بیارم”. یا به جای نه بله بگویید با پیشنهاد یک وضعیت دیگر مثلا: “وقتی کهنت رو عوض کردم می تونی بری بیرون بازی کنی”.
- تجربه های مشاهده ای برای کودک بسازید: کودکان با عمل کردن می آموزند. به جای پاداش دادن کودک بعد از اموختن یک فعالیت، در مورد انچه رخ داده با او صحبت کنید. “وای اینجا رو ببین همه توپ ها درست توی سبد رفتن وقتی اونا رو با دقت پرتاب کردی”. یا مثلا بگوئید: “وای ببین همه کتاب هارو بخوبی توی قفسه گذاشتی”.
- آموزش دهید: با وقت گذاشتن برای جستجو و تمرین روش های جدید در مدیریت موقعیت های سخت، به عنوان راهنمای کودک خود به بهتر شدن رفتار وی کمک کنید. “تو هر دو تا توپ رو می خوای، من توپم رو به سمت تو پرتاپ می کنم، می تونی به من برش گردونی؟” با یکدیگر تمرین و نقش بازی کنید، از اسباب بازی هایش استفاده کنید، داستان بگویید یا نقاشی بکشید و …
- کودک باشید!: با کارهای لذت بخش، کودکانه و گاها احمقانه کودک درون خود را نشان دهید. از صدای ربات گونه برای درخواست های خود استفاده کنید، مثل یک گوریل تو اتاق دنبال کودک بدوید، یا یک جفت شلوارش را روی سر خود بگذارید. دنبال راه هایی باشید که با چیزهای غیر قابل استفاده یا خسته کننده بازی بسازید.
- به آنها در نامگذاری احساسات کمک کنید: کودک شما در این سن در نامگذاری احساساتش به صورت منطقی و یا مرتبط مشکل دارد. روش های جایگزین را برای بیان احساساتش به وی نشان دهید. “کفشت خیلی تنگه، و یا “می خوای مامانو یک بار دیگه قبل از بای بای بغل کنی”.
- محدودیت ها را مشخص کنید: با مشخص کردن محدودیت ها در زندگی کودکان به کودک خود کمک کنید که احساس امنیت کند. تو می تونی عصبانی بشی اما به کسی آسیب نمی زنی. انتظار مقاومت از سوی کودک داشته باشید، ثابت قدم باشید و با احساساتشان همدلی کنید.
- ارام و صبور باشید: کودکان کار خود را می کنند (گاهی این کارها نیازمند صبر و تحمل زیادی از سوی شما هست). راه هایی را پیدا کنید که با فرایند طبیعی انها همگام باشد. به جای مجبور کردن وی به عجله کردن و یا سریع تر بودن، به او زمان بدهید تا بتواند مشکل را مثلا در اسباب بازیش یا در ماشین بیابد.
- محیط را تغییر دهید: از موانع کودک یاا قفل های کابینت استفاده کنید و یا دسترسی کودک را به اشیای شکستنی و ناایمن محدود کنید. بگذارید به چیزهایی که مناسب سنش هستند دسترسی داشته باشد. قسمت هایی از خانه را برای کودک قرار دهید که در انجا بتواند شلوغ و پر انرژی باشد.
- استقلال را تشویق کنید: ممکن است کودک شما قادر باشد بیشتر از شما بفهمد! اولین تمایل شما اینست که به وی همه چیز را بیاموزید، اما انها خیلی چیزها را از طریق چالش و درگیر شدن با موضوعات می آموزند. با فرصت دادن به انها کمک کنید تا تکلیفی را انجام دهند یا کار جدیدی را انجام دهند قبل از انکه شما مداخله کنید…
و یک چیز دیگر….
از این دوره سنی کودکتان لذت ببرید. به زودی کودک شما دیگر به قطارها هوهوچی چی نخواهد گفت، و به گربه ها نیز پیشی و میو میو نمی گوید. تا یکی دو سال دیگر کودک دیگر از شما نمی خواهد که به عروسکش غذا بدهید و یا روی کول خود بگذارید…
ممکن است الان باورتان نشود اما روزی دلتان برای فریادهای کودکتان و روی زمین غلتیدن و گریه کردن وی تنگ خواهد شد.
هنوز هم سوالاتی در مورد کودک دو ساله خود دارید؟؟
در دیگر مطالب سایت کودک و نوجوان نکاتی که باید در مورد کودک دو ساله خود مورد توجه قرار دهید ذکر شده اند…
“تا نوجوانی فرزندتان ما در کنار شما هستیم”
منبع:مشاورانه
سلام. ما یه دختر بچه ی ۲ ساله داریم که یک برادر ۷ ماهه هم داره.دختر اصلا با برادرش سازگاری نداره و مدام صورتشو چنگ میزنه یا بالا سرش داد و فریاد میکنه. ما نمیتونیم حتی چند دیقه به اون توجه کنیم. خیلی حساسهچکار باید کرد؟؟؟
با سلام خدمت شما دوست عزیز
اینگونه رفتارها در بین کودکان کم سنی که یک خواهر یا برادر جدید به زندگیشان وارد می شود دیده می شود و آنها با این رفتار سعی می کنند توجه شما را به خودشان جلب کنند . دقت کنید که او در مرکز توجه شما و پدر و دیگران بوده است و در ۷ ماه اخیر جایگاهش را با فرد دیگر تقسیم کرده است و این باعث می شود که احساسات خوشایندی را تجربه نکند.
۱. فرزند اول شما چند مدت است از شیر گرفته شده است؟
۲. واکنش شما به رفتارهای او با برادرش چیست؟
۳. در زمان بارداری او را برای این موضوع آماده کردید؟
۴. دخترتان برای دستشویی مستقل می باشد؟
۵. بیشترین تایم شما برای چه موضوعات و توجه به برادر او صرف می شود ؟
لطفا ب این سوالات پاسخ بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم
ببخشید یک سوال دیگه هم داشتم. من چند ماهی هست که دارم آرام آرام دوقلوهام را از شیر با شیشه میگیرم. دو ماه میشه که در طول ساعت بیداریشون فقط شبها موقع خوابوندنشون شیر میخورند اما تا صبح که حدود ۱۱ تا ۱۲ ساعت میخوابند حدود ۵ تا ۶ بار هر کدومشون برای شیر خوردن بیدار میشند (با اینکه شبها با غذا هم سیر میشوند و میخوابند). چکار کنم که دیگه نصف شبها شیر نخورند؟ آیا حتما باید آن وعده آخر شب را هم بهشون ندم تا دیگه وسط شب شیر نخواهند؟ ممنون و سپاس بابت مطالب و راهنمایی های خیلی خوبتون.
با سلام خدمت شما دوست عزیز
در این مورد به نظر می رسد که دوقلوهای شما هنوز گرسنه می باشند و این دوازده ساعت مقداری از ان در اول صبح قرار می گیرد که کاملا طبیعی می باشد که بلند شود ودرخواست شیر داشته باشد اما بهتر است در طول شب یک غذای مناسب به او بدهید و در صورتی که از شیر پاستوریزه می خورند به آنها شیر بدهید چون هم به خواب بهتر کمک می کند هم میزان بیداری انها را کاهش می دهد به مرور زمان خواب انها تنظیم بیشتری می شود و میزان بیداری آنها کاهش می یابد بهتر است آنها به خوردن شیر گاو و غذا تشویق کنید و به انها بگوید می خواهیم یک سری غذاهای خوشمره را جایگزین شیر انها کنید و به مرور این میزان را کاهش بدهید و می توانید از شیر پاستوریزه بجای شیر خشک استفاده کنید و در شیشه شیر در اول به آنها بدهید و بعد با لیوان های جذاب آنها را به خوردن شیر و غذا تشویق کنید .
سلام خسته نباشید
ما یک دختر۲ ساله داریم که کامل حرف میزنه و همه چیز رو کامل متوجه میشه ولی در چندین مورد خیلی اذیت میکنه یکی از اونا اینه که اصلا حاظر نیست لباس بپوشه و بیشتر زمانی که میخوایم بیرون بریم ینی دیگه کار به جایی میرسه که سرش داد میزنیم و در نهایت شروع میکنه به گریه کردن یا میگه من این لباسو دوست ندارم یا فرار میکنه و مجبور میشیم بگیم دیگه بیرون نمیریم و… بعدش با گریه و ناراحتی مجبور میشه بپوشه من سر این موضوع خیلی اذیت میشم چون تقریبا در طول روز حتی برای لباس پوشیدن معمولی هم همین مسئله رو داریم و بعدش که سرش داد میزنم عذاب وجدان میگیرم و خودم گریه ام میگیره
مورد دوم اینه که اگه چیزیو که میخواد بهش ندیم شروع به گریه کردن میکنه
توروخدا کمکم کنید شبا همش با عذاب وجدان و گریه میخوابم
چجوری میتونم نسبت به این موضوع ها حساسیتم رو کمتر کنم یا اون رفتارش بهتر بشه
با سلام خدمت شما دوست عزیز
دقت کنید که در اول اینکه شما نیز یک انسان هستید و می توانید احساساتی مانند عصبانی شدن ، خستگی و.. را تجربه کنید و بخاطر این احساسات خودتان را سرزنش نکند اما بهتر است سعی کنید احساسات خودتان را مدیریت کنید و با پرخاش و یا تنبیه بدنی با فرزندتان برخورد نکنید چون ممکن است رفتارهای اشتباه او را افزایش بدهد .
۱. دلیل کودکتان برای نپوشیدن لباس چیست و آیا در خانه بدون لباس می گردد و از چه زمانی این رفتار را داشته است؟
۲. چه میزان از مسئولیت کارهایش بر عهده خودش می باشد؟
۳. در زمان هایی که او گریه نمی کند چون از شما درخواست دارد و شما چگونه به او توجه می کنید و اینکه رابطه او با پدرش چگونه می باشد؟
خیلی ممنون بابت پاسخ دهیتون
تقریبا از وقتی که راه افتاد موقع لباس پوشیدن فرار میکنه یا گریه میکنه بدون اینکه دلیلی داشته باشه البته جدیدا میگه مثلا اینو دوست ندارم یکی دیگه بیار که منم چندتا لباس میزارم میگم انتخاب کن و فکر کنم داره نتیجه میده،از طرفی تقریبا دختر مستقلی ینی غذاشو خودش میخوره و خودش دستشویی میره تا حدودی و استقلال رو خیلی دوست داره
و برای بیان خواسته هاش حرف میزنه میگه فلان چیزو میخوام یا فلان کار رو بکنید که اگه چند بار بگه و انجام ندیم گریه میکنه
رابطه اش با پدرش هم خوبه ولی بعضی وقتا هم با پدرش لج میکنه
چکار کنم که خودش مشتاق بشه واسه لباس پوشیدن
دوست عزیز مسیری که دنبال می کنید مسیر درستی می باشد و بهتر است با توجه به سن کودکتان که به دنبال استقلال می باشد اجازه انتخاب را به خود او بدهید تا برای او لباس پوشیدن جذابیت بیشتری پیدا کند . برای بیرون رفتن بهتر است از قبل به او اطلاع بدهید حتی اگر معنی زمان را نمی داند مثلا بیان کنید بعد زا نهار ، بعد از خواب ، بعد از آمدن بابا و… بیرون می رویم و حداقل نیم ساعت قبل به او بگوید برو یک لباس مناسب بیرون رفتن برای خودت انتخاب کن اگر انتخاب مناسبی نداشت بهتر است به او پیشنهاد بدهید که مثلا به نظر می رسد هوا سرد شده و باید کمی لباس بیشتر و یا لباس گرم تری بپوشیم تا سرمانخوریم .
اگر اصرار زیادی بازهم به پوشیدن لباس خاصی داشت اجازه بدهید تجربه کند و شما یک لباس مناسب تر را به همراه ببرید به عنوان مثال اگر سردش شد به او بگوید که من یک دست لباس دیگر برایت آروده ام گفتم شاید احتیاجت شود و…
از این مسیر می توانید جذابیت لباس پوشیدن را برای او بیشتر کنید .
میازنی لجبازی برای جلب توجه در کودکان طبیعی می باشد و بهرت است سعی کنید توجه لازم را در مکان لازم به او بدهید تا از تکرار و لجبازی و گریه خوداری کند وقتی خواسته خود را بیان می کند به او توجه کنید و اگر خواسته اش قابل اجرا نسیت می توانید در آرامش با او صحبت کنید و زمان دیگری را بیان کنید.
سلام خسته نباشید
من یک پسر سال و نه ماه دارم که حدود یک دو هفته است که از شیر گرفته ام و تعریبا تک کلمات را بیان میکند ولی حالا دو مشکل ایجاد شده:
۱- شب ها مثلا ساعت ۴ ششب بیدار میشه و فقط حدود ۱ ساعت گریه میکنه یا ظهر ها و اصلا هیج شکلی ارام نمیشه.
۲- خیلی لجباز و شده و همه کار را می خواهد خود اش انجام بده و دائما داره گریه میکنه و جیغ میکشه بطوری که دیگه کلافه می کنه ما را.
میشه راهنمای کنید چیکار باید بکنم در قبال حراکات اش
با سلام خدمت شما دوست عزیز
در این مورد اطلاعات بیشتری در مورد نحوه و مدت زمانی که طول کشید او را از شیر بگیرید در اختیار ما قرار بدهید و اینکه از چه زمانی این رفتاها شروع شده است و اینکه واکنش شما نسبت به او چگونه می باشد؟
سلام. دختر دوساله و نیمه دارم. باخواهرشش ساله ش بازی میکنه، اما یه وقتایی که کم هم پیش نمیاد خیلی تنش دارن. هموزیادمیزنن. که خیلی جیغ میزنه، یوقتایی حتی خودشم میزنه. لجبازهست. به همه چیز خونه کارداره و بازی میکنه، یوقتایی جوری رفتارمیکنه که انگارمیخوادخرابش کنه. منم عصبانی میشم یاتهدیدبه زدن میکنم یاواقعا میزنم. نمیتونم بیتفاوت باشم درمقابل کارهاش، ک اگه باشم اطرافیان برچسب بیخیالی بهم میزنن، درصورتی که خودم عذاب وجدان دارم بخاطر حرکات خودمودخترام. لطفا راهنمایی کنید
با سلام خدمت شما دوست عزیز
دقت کنید که دو کودک شما در دو سن متفاوت می باشند که نمی توانند به درستی یکدیگر را درک کنند و بودن تنش بین آنها کاملا طبیعی می باشد اما بهتر است سعی کنید که شما در این بحث ها وارد نشوید و در صورت جدا کردنشان هم از سعی کنید از واکنش های تند و تنبیه خوداری کنید .
اینکه شما بخاطر پرچسب های دیگران رفتار اشتباهی را ادامه بدهید هم از نظر روحی به خودتان آسیب وارد می کنید و هم به فرزندانتان نیاز است که تفاوت ها و شرایط سنی آنها را درک کنید.
اینکه فرزند کوچک شما به دنبال جست و جو بهم ریختن وسایل و یا باز کردن انها می باشد برای شناخت بیشتر از مسیر تجربه می باشد بهتر است سعی کنید وسایل ارزشمند را از دسترس او خارج کنید و علایق او را بشناسید و سعی کنید وسایل مورد نیاز را در دستری او قرار بدهید تا از آنها استفاده کند .
سلام به دختر داریم دو و نیم ساله، خیلی شیطون و لجبازه، از اول تا حالا بد غذا میخوره، حتما باید دنبالش بدویم یا کلی سرگرمش کنیم تا یه قاشق غذا بخوره، الان جدیدا لجباز و یه دنده شده، حرف حرف خودشه کلمه اول نباید دوم بشه، مثلا آب میخواد باید در عرض دو ثانیه فراهم بشه یا عروسک یا دکوری خونه یا چیزی که به اون مربوط نیست، اصلا همه چی رو میخواد سریعا باید براش آماده کنیم، وگرنه داد میکشه گریه میکنه تا حالش بد میشه و استفراغ میکنه، تا حرفش رو به کرسی ننشونه ولکن نیست، مثلا چند روز پیش بیرون بودیم هر چیزی که تو بازار میدید میخواست حرف هم گوش نمیداد، کنار فست فود بستنی میخواست، گریه گریه که حتما از فست فود، بستنی بخریم، هر چی هم گفتم نداره گفت داره بگیر، یا مثلا میوه میخواست وسط اتوبان، گریه گریه که همین الان میوه میخوام، بایدهم بریم بخریم از مغازه، اصلا من و مامانش رو کلافه کرده، دو تامون از لج بازی هاش کلافه شدیم، حرف هم گوش نمیده، مثلا لباس هاش رو پر از آب میکنه کنار ظرفشویی اصلا هم گوش نمیده عوض کنیم، ما هم بهش میگیم عوض کن مریض میشی یا این قشنگ تره، یا بپوش بریم بیرون شهربازی، چه کار کنیم
با سلام خدمت شما دوست عزیز
دقت کنید که کودک شما نیاز به استقلال بیشتری در اسن سن دارد اما این استقلال تا جایی باید مورد توجه قرار بگیرد که برای او آسیبی به همراه نداشته باشد. بهتر است سعی کنید در کنار احترام به استقلال او سعی کنید به رفتارهای منفی او پاسخمثبت ندهید مثلا اگر در وسط خیابان گریه می کند که فلان چیز را می دهد به او توضیح بدهید که در زمان فعلی امکان آن وجود ندارد و در زمان مناسب برای او تهیه می کنید و از ترس نگاهای دیگران و یا تحمل نداشتن برای گریه او به اینگونه خواسته ها پاسخ ندهید در این مسیر نیاز است شما و همسرتان یک نظر مشترک داشته باشید تا او از مخالفت هریک از شما استفاده نکند و سعی کنید از مسیر بهتری برای رسیدن به خواسته هایش اقدام کند .
سعی کنید در منزل اگر رفتار مناسبی برای درخواست چیزی ندارد بدون هیچ گونه توجه یعین حتی زیر چشمی نیز به او توجه نکنید و مسیر کاری خودتان را ادامه بدهید و به او بیان کنید در زمان فعلی کار دراید و باید صبر کند تا کارتان تمام شود و در زمان هایی که رفتار مناسب دارد به او توجه کنید البته افراط در کار نباشد .
سلام،ببخشید بچه تا چند سالگی خاطره بدویاخوب یادش میونه
با سلام خدمت شما دوست عزیز
این یک سوال کلی می باشد و یاداوری خاطرات بسته به میزان شدن آن برای کودکان فرق می کند و ممکن است خاطره ای به یاد کودک و یا در بطرگسالی بزرگ سال آن را به یاد نیاورد اما ممکن است عوارض آن در زندگی فرد قابل مشاهده باشد چون در ناهشیار او وجود دارد .
عموما افراد خاطرات قبل از ۳ و نیم سالگی خود را به خاطر ندارند و یاداوری آن برایشان سخت می باشد و در بیشتر تحقیقان در زیر این سال خاطرات به ندرت به یاد افراد آمده اند .
با سلام و سپاس بابت مشاوره های خوبتان. پسر دوساله من حدود هفت ماه هست که از شیر مادر با رعایت همه نکات از شیرگرفتمش. از وقتی از شیر گرفتمش شبها حدود دوساعت بعد از خوابیدن از خواب بلند میشه و شدیدا گریه میکنه که بغلش میکنیم قبل از دو سالگیش شیر با شیشه بهش میدادیم و اروم می شد و میخوابید. ولی الان که دوسالش شده هر یک ساعت از خواب بیدار میشه و گریه اش اروم نمیشه باید حتما یک اهنگ تصویری از مجموعه توت فرنگی و فقط این اهنگ رو دهها بار براش بذاریم تا بخوابه. دوباره یک ساعت بعد بیدار میشه و وضع به همین صورت تا صبحه. بعد صبح که پرستارش میاد تا ساعت یازده دوازده میخوابه. از اونجایی که من و پدرش کارمند هستیم این اختلال خوابش خیلی مشکل ساز شده است. یک موضوع دیگر هم اینکه خیلی چنگ میندازه توی صورت نه ، ولی اگر من یا پدرش لباس استین کوتاه بپوشیم روی بازویمان چنگ میندازه.
با سلام خدمت شما دوست عزیز
دقت کنید که کودکان بعد از شیر گرفته شدن مخصوصا اگر با کاهش مرحله ای انجام نشود ممکن است رفتارهای متفاوتی را از خود نشان بدهند که بسته به شرایط و روابطی که کودک تجربه می کند متفاوت می باشد . اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بدهید تا باهم بیشتر صحبت کنیم.
۱. از شیر گرفتن او به صورت مرحله ای رخ داده است و در آن زمان شما در کنار او حضور داشته اید؟
۲. در زول روز چند ساعت شما و پدرش را کنار خود دارد و در این ساعات با یکدیگر بازی و ابراز دوست داشتن دارید؟
۳. تایم اخری که به او غذا می دهید چه زمانی می باشد ؟
۴. زمانی که با پرستار خود می باشد می تواند با اد ارتباط برقرار کند و تایم خود را چگونه می گذارند؟
سلام. پسر ۲۳ماهه ای دارم که تا شش ماهگی شیر مادر خورد بعد خود به خود شیر مادر دوست نداشت و شسر خشکی شد تا یه ماه پیش. دوباره خود به خود هر کاری کردیم شیر خشک هم نخورد. حتی شیرش وعوض هم کردیم. موضوعاصلی اینه که از وقتی شیر نمیخوره اخلاقش به شدت عوض شده. شبا از خواب میپره. جیغ میکشه حدود نیم ساعت گریه میکنه بعضی موقعها اصلا خوابه خوابه ولی گریه ش قطع نمیشه. حرف نمیزنه حدود ۲۰ کلمه میگه به زبون خودش،یه چیزی و نیخواد هی تکرار میکنه ماشین ماشین ماشین عصبانی میشه اگه زود ندیم دستش. امروز تاب میخواست گفتیم خراب شده گریه کرد باباش گفت یه دیقه اروم باش گریه ش بیشتر شد و بدون اینکه ما کاری کنیم وسط گریه به باباش میگه سلام میخنده. خیلی نگرانم. لطفا کمکم کنین.
با سلام خدمت شما دوست عزیز
کودک شما در زمان فعلی با توجه به اینکه نزدیک به دو سال سن دارد اینکه نخواهد شیر خشک مصرف کند و یا شیر شما را بخورد مشکلی ایجاد نمی کند و با توجه به اینکه او غذا می خورد و وقت از شیر گرفتن او نیز می باشد بهتر است زا این موقعیت استفاده کنید و شیر خوردن را از او بگیرید و رد کنار آن سعی کنید از غذاهای مقوی و شیر گاو اگر دوست دارد استفاده کنید .
در مورد جیغ کشیدن و گریه در خواب نیز دقت داشته باشید که این جدایی هرچند خود او انتخابش کرده باشد می تواند برایش سخت باشد و نیاز دارد که شما صبور تر باشید و در کنرا آن به بازی های او نیز توجه داشته باشید و قبل از خواب از بازی های خشن و پر هیجان خوداری کنید و در طول روز به میازن کافی به او توجه مثبت و اعلام دوست داشتن داشته باشید .
در مورد صحبت کردن او نیز به نظر روند طبیعی را طی می کند و در این مسیر آموزش و صحبت کردن و گوش دادن او می تواند تاثیر زیادی داشته باشد بیشتر از بیان کلمات که ۲۰ کلمه نرمال می باشد اینکه او معنای صحبت های شما را بفهمد اهمیت بیشتری دارد .
اینکه نام خود را بشناسد وقت او را دا می کنید واکنش نشان بدهد ، اشیاء در دسترسش را بشناسد ، نام و معنای مامان و بابا را درک کند ، و…
در مسیر رشد زیانی می توانید از این مقاله استفاده کنید
https://kodakonojavan.com/%d9%85%db%8c%d8%b2%d8%a7%d9%86-%d8%b1%d8%b4%d8%af-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86%db%8c-%da%a9%d9%88%d8%af%da%a9-%d8%b3%d9%86-1-%d8%aa%d8%a7-5-%d8%b3%d8%a7%d9%84/