تلفن تماس جهت رزرو یا کسب اطلاعات بیشتر : شعبه سعادت آباد ۲۲۳۵۴۲۸۲ - ۰۲۱ | شعبه قیطریه ۲۲۶۸۹۵۵۸ - ۰۲۱ | شعبه شریعتی ۸۸۴۲۲۴۹۵ - ۰۲۱

روانشناسی کودک 9 سالگی

روانشناسی کودک 9 سالگی

 

آنچه باید در مورد کودک 9 ساله خود بدانید

شما والدین کودکی 9 ساله هستید و شاهد پیشرفت و ترقی فرزندتان از زمانی که یک نوزاد محتاج کمک بود تا حال که به وسیله ویژگی های شخصیتی خودش تبدیل به کودکی مستقل تر ازقبل شده است بوده اید، نگران نباشید  او همچنان نیازمند کمک شماست تا به بزرگسالی شاد و سالم تبدیل شود.

مهارت های جسمی او تاجایی رشد کرده است که کنترل مناسبی روی بدن خود دارد و او را قادر به بازی و رقص می کند، او حالا می تواند روی استقامت، مهارت و سرعت خود تمرکز کند. او همچنان در حال رشد است و نیار به خواب  به میزان 10 ساعت در روز دارد. شاید دراین سن وارد دوره بلوغ شود بنابراین بهتراست در رابطه با تغییراتی که با آن روبه رو می شود بحث کنید. او با جسمش آشناتر میشود و ممکن است نیازمند کمک باشد تا عزت نفسش را پرورش دهد تا بداند چگونه با  احساسی که به ظاهرش دارد، ارتباط برقرار کند. تحقیقات نشان داده است، در حدود 9 سالگی اختلال غذاخوردن به وجود می آید. تشویق به  داشتن سبک زندگی سالم، تصویر از خود مثبت، و نشان دادن اینکه شما بیشتربه جسم او بها می دهید، از این اختلال جلوگیری می کند. اگر تا به حال در مورد روابط جنسی با او صحبت نکرده اید اکنون این کار را انجام دهید. کتاب ها و سازمان هایی وجود دارند که شما را راهنمایی می کنند  به روش صحیح این کا ر را انجام دهید.

ازنظر شناختی ، او می تواند منتقدانه فکر کندو نظرات و تفکراتش را به اشتراک بگذارد و نسبت به چگونگی کارکردن اشیاء مختلف کنجکاو  است، بنابراین شما هنوز هم با حجم زیادی سوال از جانب او رو به رو می شوید.

او تمایل دارد در جریان  تصمیم گیری های مهم مثل اینکه درتعطیلات به کجا برویم، قرار بگیرد و شاید از برنامه ریزی برای کارها لذت ببرد. او درحال درک پاداشی که با تاخیر داده می‌شود است  و اکنون با   سخت کار کردن در مدرسه برای رسیدن به جایگاهی که می خواهد داشته باشد درک وفهم  بیشتری در خود ایجاد می کند. مهارت خواندن ونوشتن او تاجایی رشد کرده است که می تواند اطلاعاتی که  روی آنها پژوهش  کرده است در گزارش کتاب ها ومقالات و داستان ها ارائه دهد. وهمچنان  از خواندن به عنوان سرگرمی لذت می برد. اگر او با خواندن و تحقیق کلنجار میرود، با او کار کنید، مثلا ارتباط  دادن بین علاقه ها و کارهای تحقیقاتی او به رفع این مشکل کمک می کند.

تکالیف ریاضی او احتمالا شامل عمل ضرب  و تقسیم ، کسر و هندسه می باشد و او می‌تواند اطلاعات را جمع آوری و  سازماندهی  کند و به صورت گزارشات و ارائه ها به اشتراک بگذارد. ممکن است متوجه استعداد او در جمع آوری اشیاء شده باشید که این ویژگی از جمع آوری سنگ ها و برگ هایی که چند سال قبل انجام می داد نشات می گیرد.

از نظر اجتماعی، او می تواند روابط پیچیده تر و قوی تری با گروه همسالانش داسته باشد و در هر زمان مشخص پیگیری کند چه کسی به او محبت  می کند. طبیعی است که به سمت هم جنسانش گرایش داشته باشد و نباید او را از این کار منع کنید چون همچنان در حال پرورش برخی روابط سالم با هم جنسان خودش است. ممکن است دوستان و فعالیت های اجتماعی از چیزهایی که خانواده برای او درنظرگرفته مهم تر باشد. فشار همسالان  تاثیر زیادی  بر او دارد و داشتن عزت نفس  به این علت که موجب پایبندی او به ارزش ها می شود در غلبه بر تاثیر های منفی  گروه همسالان موثر است.

وجدان او در حال رشد است  و او حس قوی عدالت طلبی دارد نه فقط یرای خودش یلکه برای همه.  این احساسات ممکن است تبدیل به عمل شوند مثل  تمایل به انجام کارهایی عملی  برای کمک به  کسانی که   بدبخت هستند. در حالیکه او ظرفیت پذیرش شکست را دارد و به اشتباههاتش اعتراف می کند و مسئولیت آنها را می پذیرد، همچنان پذیرش اینکه  اشتباه کرده برایش سخت است. وفتی به او مثال هایی ارائه دهید می تواند این موضوع را بیاموزد. ممکن است با انتقاد به راحتی خجالت زده و ناراحت شود، پس لازم است  از برداشتی که او از حرف های شما می کند مطلع باشید، عینی بودن و تمرکز روی موضوع یا عمل وی، تا تمرکز روی خود او به عنوان یک فرد، می تواند کمک کننده باشد.

راه های زیادی برای حمایت از او وجود دارند. خلق او هرلحظه در حال تغییر است و اجاره دهید بداند او را دوست دارید، حتی اگر رفتارش را دوست نداشته باشید، ضمن این که وضع محدودیت های واضح و دائمی به او کمک می کند احساساتش را متعادل کند. با کارهایی مثل وظایف در خانه، صحبت در رابطه با خرج کردن و پس انداز عاقلانه و یا اجازه دادن به  شرکت در برنامه ریزی برای خانواده او را تشویق کنید در باره نگرانی هایش صحبت  کند،  احساسش را بروز دهد و حس مسئولیت پذیری را درخود ارتقا دهد. این کارها به او اطمینان و مهارت هایی که نیاز دارد، می دهد. توجه به مباحث ایمنی که ممکن است اکنون تغییر کرده باشد، با ارزش است پس لازم است در رابطه با استفاده از اینترنت و تلفن همراه و تغییر چهره خطرهای عجیب  با او صحبت کنبد.

فرزند شما در مسیر تبدیل شدن  به یک جوان گام برمی دارد و نقش شما در الگو دادن به رفتار، راه و رسم اخلاقی و نظرات شخصی اش اساسی است و به رشد او به عنوان بزرگسالی  شاد وسلامت کمک می کند.

 

بیشتر بخوانید:

پیش بسوی هشت سالگی

پیش به سوی ۷ سالگی

پیش به سوی ۶ سالگی

پیش بسوی پنج سالگی

منبع:مشاوره-آنلاین.com

برای کسب اطلاعات بیشتر و راهنمایی در زمینه رشد کودک می توانید با متخصصان ما با شماره های 02122247100و 02122354282تماس بگیرید.
۳۷ نظر
  1. فریبا
    دخترم من 9 سالشه و خیلی مضطرب و نگران هست به نظر شما باهاش چیکار کنم؟
    پاسخ نوامبر 14, 2016 در 10:58 ق.ظ
  2. مشاور
    اضطراب یکی از ناراحت کننده ترین احساساتی است که ممکن است برای کسی پیش آید خصوصا اگر او کم سن هم باشد.نخست لازم است علت اضطراب را پیدا کرده و سپس در جهت برطرف کردن و از بین بردن آن به سرعت اقدام کنید.در این سن ، رایج ترین علت های اضطراب ، می تواند مشاجرات بین والدین با اختلافات عمیق آنها، طلاق والدین یا برخی مشکلات تحصیلی خود کودک مانند افت تحصیلی یا مشکلات یادگیری و هم اختلاف با خواهر و برادرها باشد.پدر و خصوصا مادر ایده آل یا مضطرب نیز می تواند موجب اضطراب کودک باشد.البته ممکن است علت اضطراب دختر شما هیچ کدام از موارد گفته شده نباشد.در هر حال اگر علت اضطراب دخترتان را شناسایی کردید که چه بهتر، در غیر اینصورت حتما به روانشناس کودک و نوجوان مراجعه کرده و پس از کشف دلیل آن ، علت را هر چه سریعتر از بین ببرید.وگرنه متاسفانه دخترتان در آینده با مشکلات جدی روبه رو خواهد شد.
    پاسخ نوامبر 15, 2016 در 10:12 ق.ظ
  3. سادات
    سلام دخترم 9 ساله دارم که از نظر هوشی مشکلی نداره بسیار زیبا و خوش لباس بودنش اهمیت میده.درسش خیلی خوبه من ازش انتظار دارم در ازمون های ماهانه در مدرسه از نفر سوم پایین نیاد متاسفانه بسیار در موقع درس خودندن به خصوص ریاضی به من وابسته است هر کاری می کنم به اتاقش بره ودرس بخونه دوست نداره و می خواد که کنار من بشینه. براش زمان مشخص میکنم که تو این تایم برو اتاقت و تست ها رو برن مدام بیرون میاد میگه مامان یه راهنمایی کوچیک، مامان فقط این سوال ،چرا توی هال درس نخونم.اگر براش تعیین نکنم خودش رو رها میکنه درس بی درس.چیکار کنم که مستقل درس بخونه و فقط به اجبار من 20 نگیره.ممنون میشم کمکم کنید.
    پاسخ دسامبر 11, 2016 در 9:12 ق.ظ
  4. زهرا صالحی
    سلام این دو تا جمله ( انتظار دارم در آزمونهای ماهانه در مدرسه از نفر سوم پایین تر نیاد، فقط به اجبار من 20 نگیره) اگه میخواین با علاقه و انگیزه بیشتری هم ریاضی و هم سایر درسهاشو خودش بخونه و به شما یا معلمش وابستگی نداشته باشه؛ پس بهتره سطح توقعتون رو یه مقدار در حال نرمال بیارید و فراتر از توانایی فرزندتون ازش توقعی نداشته باشید.با اجبار و توقع بالاتر از حد توانایی کم کم ممکنه فرزندتون علاقه ای ش رو نه تنها به درس ریاضی بلکه همه درس ها از دست بده.
    پاسخ دسامبر 11, 2016 در 9:21 ق.ظ
  5. مشاور
    نقش والدین در تکالیف مدرسه به صورت حمایتی و نظارتی مفید است و در پیشرفت تحصیلی و افزایش انگیزه شون موثره.اما اگر این نقش تبدیل به نقش عملکردی بشه و انجام تکالیف رو بر عهده بگیرید مضر میشه.دو نکته مهم در خصوص روابط شما دیده میشه که باید بهش توجه کنید. 1- انتظارات شما از فرزندتان 2- برنامه ریزی های درسی از جانب شما و کمک های غیر معمول زمانی که انتظارات شما از فرزندتان بالا باشد، او سعی می کند انتظارانتان را برآورده کند تا نزد شما مقبول افتد سعی می کند به هر طریقی که شده برای جلب محبت و توجه بیشتر شما ، به این مهم دست یابد .این امر چندین ضرر دارد .یکی اینکه استرس فرزند بالا می رود که مبادا نتواند توقعات شما را برآورده کند دوم اینکه خود و عزت نفس و ارزشمندی اش را مساوی با موفقیت تحصیلی مورد انتظار والدین می بیند.سوم اینکه ممکن است به راههای غیر معمول روی بیاورد تا انتظاراتتان را برآورده کند.چهارم اینکه برای اینکه مطمئن شود نزد شما ارزشمند است ، مدام پیش شما بیاید و بررسی کند که دیدتان نسبت به او چگونه است.پس بهتره، که به جای انتظار موفقیت داشتن، بیشتر برای تلاش و پشتکار ارزش قائل بشید و فرزندتون رو سوای عملکرد تحصیلی اش دوست بدارید و این دوست داشتن رو به او منتقل کنید. اما در مورد برنامه ریزی شما .این برنامه ریزی ها اولا باعث میشه کودک به شما وابسته بشه .دوم اینکه خودش شیوه برنامه ریزی متناسب با ویژگی های خود رو یاد نگیره.سوم اینکه این انتظار در او شکل بگیره که والدین موظف هستند برایش تعیین تکلیف کنند و اگر نکردند معنایش این است که تکلیفی ندارد.بنابراین رویه مناسب اینه که تدریجا برنامه ریزی رو به خودش واگذار کنید.منتها دقت داشته باشید که نمیشه به یکباره برنامه ریزی رو به خودش واگذار کرد.این کار مثل از شیر گرفتن کودک میمونه که باید تدریجی صورت بپذیره .کم کم ابتدا با مشارکت همدیگر ، در اوایل سهم شما بیشتر است و تدریجا کمتر می شود تا فرزندتان خودش مستقلانه بتواند برای خود هدف بنویسد ، پیشرفتش را ارزیابی کند، برای خودش پاداش تعیین کند و ....
    پاسخ دسامبر 12, 2016 در 3:34 ب.ظ
  6. سحر
    با سلام و سپاس از مطلب خوبتون. پسر من 9 سالشه و بچه ی با استعداد و نسبتا خوبیه. اخیرا چند وقتیه که شبها راحت نمی خوابه و قبل از خواب دچار افکاری در مورد آینده میشه و در نتیجه نمیتونه بخوابه. مثلا فکر می کنه اگر جنگ بشه یا اگر من یا پدرش بمیریم یا اگر زلزله بیاد یا اتفاقات بد دیگه بیفته چی میشه و.... در نتیجه نمیتونه بخوابه و هر شب قبل خواب کلی ماجرای ناراحتی و گریه شو دارم. چند بار هم با مشاور مدرسه صحبت کرده و گفتن مشکلی نداره ولی دیگه تعطیل شد و نتیجه ای نگرفتیم و حالا هم به خاطر اینکه صبح ها می خوابه، شب دیر خوابش میبره و شرایط بدتر شده. اگر بهم بفرمایید چیکار کنم ممنون میشم.
    پاسخ ژوئن 1, 2017 در 7:05 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. اضطراب هایی مربوط به مرگ و آینده و از دست دادن و یا وقوع حادثه مرگبار و ... در کودک نشونه ای از اضطراب جدایی هست. در این حالت کودک یک احساس ناامنی و دلبستگی ناایمن بنیادی داره و باید حتما مورد مشاوره قرار بگیره. ولی کاری که الان خودتون می تونید انجام بدین اینه که در مرحله اول سیکل خواب رو تنظیم کنید و نذارید خواب روز جای خواب شب رو بگیره چون این مسئله خودش در دراز مدت توان کودک رو در برابر اضطراب کم میکنه بعلاوه خواب نامنظم و بد موقع باعث کاهش کارکردهای شناختی مغز میشه که باز هم روی خلق موثر هستند.
      پاسخ ژوئن 27, 2017 در 12:28 ب.ظ
  7. فاطمه
    سلام من دختر هشت سال و نه ماه ای دارم که تقریبا هر شب درد ی جایی از بدنشو بهونه میکنه و شروع میکنه به گریه کردن .اوایل باباش میبرش دکتر ولی بعدها فهمیدیم همش الکیه دوست داره پیشه ما بخوابه تو اتاقمون.میاد تو اتاق دردش یادش میره زود خوابش میبره .بیشتر هم دلش درد میگیره.نمیدونم با این مشکل چجوری کنار بیام لطفا راهنماییم کنید
    پاسخ آگوست 30, 2017 در 1:05 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام. فاطمه جان شما به دخترتون یاد دادین که با بهانه گیری و تظاهر به دل درد می تونه به هدفش برسه. اگر به گریه هاش توجه نکنید و بهش نشون بدین که فهمیدین دل درد ها و شکایت هاش الکی بوده بعد از خدود سه هفته تا یک ماه برطرف خواهند شد... فقط باید صبوور باشید.
      پاسخ سپتامبر 16, 2017 در 7:34 ب.ظ
      • فاطمه
        سلام من هم همین کار و کردم ولی ی مدته که خیلی تغئیر کرده دیگه به کلاساش اهمیت نمیده مثلا دو ساله داره میره موسیقی ولی الان دیگه علاقه ای نشون نمیده استادشم ازش راضی نیست میگه من یاد نمیگیرم .چه کار کنم
        پاسخ اکتبر 8, 2017 در 1:11 ب.ظ
  8. فاطمه
    با سلام ، دختر من 9 ساله داره وقتی در مورد دوستای مدرسه اش باهاش صحبت می کنم مدام می گه من تو مدرسه دوست ندارم با هرکس می خوام دوست بشم میگه من با کس دیگری دوست هستم . البته وقتی من می رم مدرسه می بینم که همکلاسی هاش دورش را می گیرن و دوستش دارن ولی به صورت مداوم باهاش دوست نمی شن . چطور می تونم کمکش کنم که بتونه دوست پیدا کنه .
    پاسخ سپتامبر 20, 2017 در 7:19 ق.ظ
    • روانشناس کودک
      دوست عزیز با سلام. اجتماعی شدن کودک از همون سنین مدرسه بصورت جدی شروع و تقویت و یا تضعیف میشه. این که شما شخصا بخواید کنترل امور رو به دست بگیرید و یا مستقیما هدایتش کنید تا دوست پیدا کنه نمیتونه چندان هم موفق بشه. فرزند شما خودش باید بتونه قدم پیش بزاره و برای خودش جامعه ای از دوستانش هر چند به تعداد کم ایجاد کنه. بهتره شما راهنمایی هایی بکنید ولی مستقیما دخالتی نداشته باشید. بدون اشاره به فرد خاصی از قوانین دوستی بهش بگید و یا اگر امکانش هست براش کتابهایی با این مضمون تهیه کنید تا بخونه و یا حتی کارتون ها و انیمیشن ها میتونن تاثیر زیادی بگذارن. در این سنین یادگیری غیرمستقیم خیلی بهتر عمل میکنه. موفق باشید.
      پاسخ اکتبر 28, 2017 در 8:40 ب.ظ
  9. محبوبه
    با سلام.پسری ۹ ساله دارم. با رفتارهایش شدیدا مشکل دارم. دروغ می گوید.پرخاشگر است. حرف گوش نمی کند. با بچه ها بد رفتاری می کند. واقعا در تربیتش دچار مشکل شده ام. از هر راهی رفتم جواب نگرفتم. لطفا راهنمایی کنید. ضمنا علاقه به دوستی با بزرگتر از خودش دارد و علاقه ای به درس خواندن ندارد.
    پاسخ اکتبر 1, 2017 در 9:25 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      با سلام دوست عزیز. پرخاشگری در کودکان می تواند نشان دهنده ی مسائل بسیاری باشد. گاها می تواند ناشی از اضطراب کودک باشد. و حتی گاها یک مکانیزم دفاعی در برابر کم کاری در تحصیل و ... باشد. در برخورد با کودک پرخاشگر در وهله ی اول آرامش خود را حفظ کنید و به این مهم توجه کنید که کودک گاها آیینه ی تمام نمای رفتار والدین خود می باشد لذا در حضور کودک خود به همدیگر احترام گذاشته و با ملایمت رفتار کنید. در صورتی که جو خانوادگی و روابط والدین سالم می باشد احتمال عامل بیرونی می رود. سعی کنید علت را در دوستان و الگوهای رفتاری او جستجو کرده و با الگوسازی یک فتار سالم او را متوجه اشتباهاتش بکنید.
      پاسخ اکتبر 15, 2017 در 8:13 ب.ظ
  10. راضیه
    سلام من دختری 9ساله دارم. دخترم خیلیاهل دوستی نبود یعنی روابط اجتماعی ضعیفی داشت بعد از دوره 8سالگی با یکی از همسایگان که دختری 12ساله داشت دوست شد به مرور با همه ی دوستان اون دختر دوست شد طوری که دیگه با دوستان هم سن خودش فقط در مدرسه ارتباط داره این موضوع قابل نگرانی هست یا که نه؟
    پاسخ اکتبر 3, 2017 در 12:28 ب.ظ
    • روانشناس کودک
      سلام دوست عزیز. این که کودک علاقه به تقلید رفتار بزرگسال داشته باشد تا حدودی عادی است. صحبت و مکالمه با دوستان بزرگتر از خود گاها برای کودک جذابیت داشته و مانند کشف می ماند ژس اگر علاقه نشان دهد عادی است ولی این همنشینی و دوستی با افراد بزرگتر از خود باید در حد تعادل بوده و از حد نگذرد چرا که کودک نیازمند این است که مراحل زندگی خود را گام به گام پیموده و تجربه کند، در این راستا نیاز دارد تا به هم سالان خود به اکتشاف ابعاد مختلف زندگی بپردازد. با این حال مساله جای نگرانی ندارد. در صورت ادامه دار بودن موضوع و یا اینکه تعداد دوستان بزرگسال از تعداد دوستان هم سن و سال تجاوز کند لطفا اطلاع دهید.
      پاسخ اکتبر 15, 2017 در 8:25 ب.ظ
  11. masome2214doragh
    سلام .. من سه ساله که با مردی ازدواج کردم که یک دختر داره و الان 9 سالشه و همون اول ازدواج حامله شدم و دخترم الان دو نیم سالشه ..دختر شوهرم در کودکی طبق حرف شوهرم پیش فعاله البته دکتر یا مشاوره گفته ..خیلی اذیت شدم که بخاطر این انتخاب بارها گریه کردم ..شوهرم واقعا خوبه ولی دخترش رفتاراش خیلی ازار دهندس شوهرم با اینکه پدرشه میگم نکنه از دستش سکته کنه …این دختر انگار از مغزش فرمان نمیگیره …کنترلی رو رفتارش نداره اگه میخواد خوب باشه فقط واسه چند لحظه است … حرفو متوجه نمیشه یا اگه بشه سعی میکنه اهمیت نده انظباط نداره با اینکه یادش دادیم چطور مرتب باشه ..از محبت سو استفاده میکنه اتظارات بالا داره قانع به چیزی نیس طرز فکرش رفتارش و حرف زدنش مطابق سنش نیس همیشه با گریه به خواستهاش میرسه دست به کارای خطرناک میزنه چند بار اتیش تو خونه روشن کرد چند بار باباش با زبون محبت امیز یادش داد خطرناکه ولی باز کارشو انجام میداد تا پدرش با تنبیه و کتک بهش اخطار داد تا از این کار مدتی دست کشید حدس میزنم دوباره یادش میره و این کارو انجام میده بخاطر اینکه واسه انجام کاری بهش اجازه ندم چاقو میگره میگه دستمو میبرم اگه نزاری ….ولی چون درد داره جرات نمیکنه … دوستداره یجوای با حرف زدنش یا بازیش یا کاراش چه من چه باباش چه دیگران ازار بده با همسن وسالاش کنار نمیاد بیشتر با کوچک تر از خودش بازی میکنه تو مدرسه دوستی برا خودش نداره … و خیلی خیلی حرف میزنه و فراموش کاره … البته مادرش طبق حرفای دیگران بخاطر مشکل روحی روانی بستری شده بود ایا ممکنه ارثی باشه ؟ من واقعا از دستش احساس خستگی میکنم درسته مادر ناتنی هستم ولی واقعا ظلمه همیشه ما ادم بده هستیم هر کاری که براش بکنم باز من بدم ... به نظر شما باید محبت من نسبت به اون بیشتر بشه یا حس بد داشته باشم
    پاسخ جولای 31, 2018 در 1:36 ب.ظ
    • wpadmin
      لجبازی کودکان لجبازی در کودک کاملا طبیعی است. هر کودکی تا حدی لجبازی می کند، چون این طبیعت آنهاست که اطرافشان را آزمایش کنند و بفهمند که تا کجا می توانند پیشروی کنند. با این حال، بچه ها حد و مرز خود را نمی شناسند و این وظیفه والدین آنهاست که محدودیت ها را برای آنها مشخص کند. اینجاست که نقش مدیریتی پدر و مادر شروع می شود که هرچه زودتر باشد، بهتر است. لجبازي نوعي رفتار مقابله اي در كودكان مي باشد كه معمولاًوالدين در مواجهه با آن رفتارهاي مختلفي را نشان مي دهند . البته اکثرا هم با شكست مواجهه مي شوند.درابتدا بايد به نكته ظريفي اشاره کرد و ان اینکه هميشه بياد داشته باشيم . كه از ايجاد رفتارهائي كه منجر به لجبازي در كودكان مي شود،تاحد ممكن اجتناب کنیم.چرا كه درواقع اين ماهستيم كه بازنده خواهيم بود. این بکن،نکن ها جواب نمی دهد! به كودك چيزي مي گوييم واو لجبازي مي كند.بيابيد اين جمله را آناليز كنيم وبراي هر يك راه حلي پيدا كنيم . آيا آنچه كه به كودك مي گوييم،سلبي است يا ايجابي .(يعني نكن است يا بكن)! هدف از دستور ما چيست؟آيا كودك واقعاًمي تواند كاري را از او خواسته ايم را يا آن كاري كه او را از انجامش منع كرده ايم برآورده كند؟ یادمان نرود که «بايد از هر كسي چيزي را توقع داشت كه بتوان از عهده انجامش بربيايد. اگردرخلال دستورهاي ريز ودرشتتان ،درخلال بكن ونكن هاي گاهي زائد وبي فايده،كه گاهي اگر خود ما را روانكاوي كنند،ريشه خيلي ازآنها را در كودكي خودمان پيدا بايد كرد. مشاوره روانشناسي تلگرامي: http://t.me/kanonmoshaveran_bot در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-88422495
      پاسخ آگوست 16, 2018 در 6:56 ق.ظ
  12. مریم ه
    سلام دختر من سالشه و کلاس چهارمه ولی از زمانی که مدرسه رفت این مشکل رو باهاش دارم که به دیگران پرخاش میکنه جواب معلماش رو میده و بی احترامی میکنه با راننده سرویسش دعوا میکنه و خلاصه باهاشون لجبازی میکنه. نمیدونم چکار کنم که توی مدرسه یکم آرومتر باشه و به حرف بزرگتراش گوش کنه و لجبازی نکنه باهاشون و جوابشون رو نده. مساله‌ای که خودم دارم اینه که از وقتی پسرم دنیا آمد حدود ۵ سال پیش یکدفعه دخترم که اون زمان ۴ سال و ۷ ماهش بود به نظرم بزرگ اومد دقیقا وقتی از بیمارستان اومدیم انگار دخترم یکدفعه به چشمم بزرگ اومد و دیگه نتونستم مثل یک بچه کوچک باهش رفتار کنم و حتی دیگه دلم نمیخواست بقلش کنم چون دیگه مثل بچه‌های کوچیک برام جذاب نبود الان هم همینطورم خیلی دوستش دارم و نگران آینده‌اش هستم اما نمیتونم زیاد قربون صدقه‌اش برم و بقلش کنم مثل پسرم
    پاسخ فوریه 5, 2020 در 10:40 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز نگرانی مشا قابل درک می باشد اما ممکن است تجربه شما از تولد فرزند دومتان و سبک رفتاری با دخترتان و توقعاتی که از او داشته اید در رفتارهای او تاثیر زیادی داشته باشد و دقت کنید که او تهنوز هم تنها یک کودک می باشد و حتی اگر بزرگسال نیز باشد نیاز به محبت و توجه شما دارد و اگر این نیازها را دریافت نکند ممکن است در مسیر نامناسبی به سمت دریافت این توجهات پیش برود و در کنار آن دقت کنید که این نیاز به توجه و محبت اگر نتواند به درستی بیان شود می تواند خشم زیادی را به همراه بیاورد که در رفتار نمایان می شود. در این مسیر با توجه به رفتارها دخترتان بهتر است به صورت حضوری او را به یک روان درمانگر کودکان ارجاع بدهید و خودتان نیز یک دوره شناخت درمانی را تجربه کنید تا بتوانیم احساسات و دیدگاهایتان را مورد بررسی قرار بدهیم و رد این مسیر به هردویتان کمک کنیم . بهبود رفتارهای دخترتان در کنار طی کردن پروسه روان درمانی نیاز به تغییرات رفتاری نیز از سمت شما دارد. درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22247100
      پاسخ فوریه 5, 2020 در 11:51 ق.ظ
  13. سمیه
    پسرم ۸سال و۴۷ روزشه دیشب بعدکلی من ومن کردن بهم گفت مامان من عاشق یه دخترشدم که توی پارک دوبار باهاش بازی کردم دخترزیباییه ومن خیلی دوسش دارم ودلم میخوادهمیشه ببینمش. نگران برخورد تندوعصبانیت من بودولی من ارامشمو حفظ کردم وکلی باهاش حرف زدم که الان موقع این حرفها نیست و اینکه تازمان اینده نظرش بارها تغییر میکنه. راستی اینم بگم سریال جوادجوادی که ماه رمضون از شبکه دوم پخش میشد روکامل دیده میتونه تاثیراون سریال باشه؟ ممنون میشم راهنماییم کنید تا بتونم منطقی باهاش رفتار کنم و صحبت کنم واگه کتاب خاصی واسه مطالعه کردن مفیده دراین زمینه ممنون میشم معرفی کنید
    پاسخ ژوئن 22, 2020 در 8:45 ق.ظ
  14. سمیه
    پسرم تک فرزند هستشرو من وپدرش خیلی مواظب روابط زناشوییمون هستم که او متوجه نشه و ازطرف دیگه اتاقشم از ما جداست. پیرو سوال قبلم خواستم این توضیحات عرض کنم خدمتتون راستی کلی که باهاش حرف زدم اصلا از روابط زن ومرد هیچی نگفت فقط از دوستداشتن حرف میزد یعنی میخوام بگم مطمعنم که از روابط زناشویی چیزی نمیدونه ممنون میشم کمک و راهنماییم کنید
    پاسخ ژوئن 22, 2020 در 9:04 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما سمیه جان صحبت در مورد این موضوعات طبیعی می باشد و همانطور که خودتان از صحبت با فرزندتان متوجه شده اید این علاقه برای او معنای جنسی ندارد و یک نوع گرایش و دوست داشتن می باشد که کاملا طبیعی هست و بهتر است در مورد فیلم دیدن به شرایط سنی او توجه کنید چون عادی سازی بعضی از موارد در فیلم ها می تواند برای کودک با بزرگنمایی و خیالپردازی همراه باشد و تاثیر گذار بر روند رفتاری او باشد . سعی کنید که شنونده خوبی باشد و دوست داشتن او را مورد احترام قرار بدهید و همانطور که اشاره کردید در کنار احترام به احساسی که دارد از او بخواهید که در آینده زمانی که شاغل شد و در سن بزرگ تر قرار گرفت اگر بازهم این احساسات را تجربه کرد باهم در مورد آن صحبت کنید و نتیجه گیری داشته باشید اما در زمان فعلی او نمی خواهد با این خانم ازدواج کند و یا رابطه جنسی داشته باشد پس بهتر است ذهن او را به این سمت نبرید و تنها اجازه بدهید محیط سالمی بدن نصیحت و سرزنش برای بیان احساساتی که تجربه می کند داشته باشد و اجازه دوست داشتن و دوست داشته شدن را داشته باشد .
      پاسخ ژوئن 22, 2020 در 11:02 ق.ظ
  15. سميه
    يه دنيا ممنونم از لطفتون و راهنمايتون خسته نباشيدوخداقوت
    پاسخ ژوئن 22, 2020 در 12:39 ب.ظ
  16. ویدا
    سلام من یک دختر 9 ساله دارم که بتازگی دچار اظطراب شدید شده است. میگ ید چیزی در مغز من مبگو ید به کسی حرفی نزن و نمیت اند مشکلش را بگوید هر چقدر من و پدرش تلاش کردیم ا و حرف نمیزند و شبها خوابش نمیبرد و میگوید شما متوجه نمیشویدو کمی لجبازی میکند واز مدرسه استرس دارد با معلمش حرف زدیم میگوید جز دانش آموزان خوب هست
    پاسخ جولای 1, 2020 در 8:36 ب.ظ
  17. الهه
    سلام وقت بخیر،مشکل من از وقتی خودشو نشون داد که فرزند دومم متولد شد، باز اوایل خیلی خوب بود,الان به قدری کم طاقت و ضعف ا عصاب گرفتم که دیگه واقعا نمیتونم مشاجره و کلکل کردن پسر۸ ساله ام را با خواهر ۳ ساله اش را تحمل کنم.پسرم از بچگی از اون بچه های سخت بود،زیاد گریه میکرد،بد غذا و خوراک بود ، ولی به حمدالله خوراکش خوب شد ولی بهانه گیری هاش وسیع تر شد و گریه ها بی دلیلش .گریه های که جیگر آدمو میسوزنه.خیلی باهاش حرف زدم .ولی زیاد تاثیر گذار نبوده،باهاش حرف میزنم ولی وسط حرف زدن اصلا به من دقت نمی کنه و حواسش به همه جا هست الا من... نسبت به بچه های هم سن و سالش که میبینم درک دیگه از مسایل داره به عبارتی یکم دیر میگیره، واینکه از اون مدل بچه هایی که دایم میخواد کسی را اذیت کنه یا مسخره کنه در حال که نه من ونه پدرش همچین رفتاری را نداریم، وبابت این رفتارش از بچه های فامیل طرد شده، وبه خاطر رفتارهایی که داره از گروه همسالانش هم کنار گذاشته میشه، واین باعث شده اعتماد به نفسش پایین بیاد و اون رفتارهایی که گروه همسالانش باهاش میکنن را روی خواهرش تکرار میکنه دقیقا با همون الفاظی که دوستانش بهش میگن.این رفتارهاش نه تنها منو عصبی کرد، بلکه دخترم که خیلی دختر خوب و آرامی بود عصبی و پرخاشگر کرده.تو را خدا کمک کنید دیگه بریدم.
    پاسخ جولای 9, 2020 در 1:13 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما الهه جان دقت کنید که این سبک رفتاری و ارتباطی که شما از فرزند بزرگتان در اینجا توضیح دادید نیاز به بررسی دقیق دارد و با نصیح به تنهایی برطرف نمی شود و نیاز است که شرایط روحی ، میزان توجه و تمرکز ، میزان رفتارهای حرکتی ، ضریب هوشی و شرایط رشدی او مورد بررسی قرار گیرد تا بتوانیم در این زمینه به او کمک کنیم تا بتواند با اصلاحات رفتاری مناسب مسیر رشدی بهتری را تجربه کند . دقت کنید فرزند بزرگتان مسیر ارتباطی لازم را نمی داند و شاید البته نمی توان بدون صحبت و بررسی دقیق رفتارهای او به صورت حضوری نظریه دقیق دارد ممکن است به دلیل مشکلاتی در توجه و تمرکز با مشکلات در این زمینه روبرو باشد به همین دلیل روابط او محدود می شود و این علایم رفتاری و توجه و تمرکز می تواند نشان از بیش فعالی باشد که با پروسه درمانی قابل بهبود می باشد . بهتر است از هرگونه برچسب زدن ، تنبیه بدنی ، سرزنش کردن فرزندتان خوداری کنید و سعی کنید که اگر او نیز رفتار اشتباهی دارد در احترام با او برخورد کنید . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-22685741
      پاسخ جولای 9, 2020 در 1:12 ب.ظ
  18. اله
    سلام، ممنونم از راهنمای های شما عزیزه گرامی،چند باری مشاوره رفتم ولی راهنمایی که کردن ؛ زیاد گره از مشکلم باز نکردن،بازهم تماس میگیرم ان شا الله مشکلم حل شه، همه بهم میگفتن چقدر صبوری اعتراف میکنم دیگه بریدم از رفتار های ناسازگارشون(هم دخترم البته به رفتار های پسرم نگاه میکنه و رفتار های پسرم)
    پاسخ جولای 10, 2020 در 12:06 ق.ظ
  19. نگار
    سلام . من دخترم به تازگی ۹ ساله شده و از پارسال افرایش قدی چشمگیری داشته و اخیرا هم عرق میونه و میگه سینه هام درد میکنه و موهای بدنش دارن تیره میشن ، یه دختر خاله داره یکی دو بار شنیدم که با اشتیاق درباره مسائل جنسی صحبت میکنه و منم باهاش خیلی تند رفتار کردم ولی بعد دباره فهمیدم که باز شروع کرده به داستان پردازی واسه دخترم به خاطر خواهرمم نمیتونم دباره باهاش بد رفتار کنم نمیدونم باید چیکار کنم دخترم از لحاظ رفتاری خیلی کودکانه رفتار میکنه ولی با دیدن این نشانه ها و این چیزاخیلی شکه شدم نمیدونم باید باهاش چیکار کنم نمیدونم که کم کم بهش بگم قضیه از چه قراره یا…؟ باید ببرمش پیش دکتر؟؟چه دکتری باید ببرم؟؟؟میتونم بلوغشو به تاخیر بندازم ؟؟؟لطفا کمکم کنید خیلی نگرام
    پاسخ جولای 12, 2020 در 5:51 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما نگار جان با توجه به افزایش قدی که باین می کنید و دردی که در اندام های جنسی مانند سینه او تجربه می کند بله امکان شروع بلوغ وجود دارد و بهتر است برای رشد بهتر قدی و جسمی در اول یک متخصص غدد او را معاینه کند اما در مورد مسائل جنسی نیاز است که شما سعی کنید در احترام و آرامش برخورد داشته باشید و سعی کنید که اطلاعات او را بشنوید و در این مسیر در صورت نیاز به بازسازی این اطلاعات اقدام کنید چون ممکن است در این سن تحت تاثیر اطلاعات همسالان قرار داشته باشد که با اغراق زیادی همراه می باشد خروج از کودکی و ورود به نوجوانی با نشانه هایی همراه است که این نشانه ها در دختران شامل برجستگی های سینه و قاعدگی می باشد .به طور طبیعی بلوغ در دختران از حدود 10 سالگی شروع می شود اما گاهی دختران کوچکتر را می بینیم که نشانه های بلوغ به شکل مشهودی در آن ها دیده می شود . وقتی جوانه و برجستگی سینه در دختران، قبل از 8 سالگی ظاهر شود یا شروع عادت ماهانه قبل از 9 سالگی باشد در واقع بلوغ جنسی زودرس اتفاق افتاده است . در این مسیر اگر فکر می کنید میزان خیالپردازی های جنسی او زیاد می باشد و تاثثیری بر روند رشدی و عملکرد او دارد بهتر است در این مسیر به صورت حضوری او را به روانشناس ارجاع بدهید تا بتوانیم با بررسی افکار و احساساتی که او با آن مواجهه هست کمک کنیم تا در مسیر رشدی خود حرکت کند. در این مسیر بهتر است هرمون های او نیز مورد بررسی قرار گیرد چون گاهی ترشح زیاد بعضی از هرمون ها می تواند در روند رشدی و بلوغ کودک تاثیر داشته باشد همه این موراد بهتر است تحت نظر متخصص غدد صورت گیرد تا شما بتوانید در مسیر رشد جسمی و مخصوصا قد که برای نوجوان اهمیت زیادی دارد به کودکتان کمک کنید .
      پاسخ جولای 13, 2020 در 11:10 ق.ظ
  20. مهسا
    سلام.متشکرم بابت مطالب مفیدتون پسرم 9 سالشه و یه پسر 4ساله دارم که با به دنیا اومدنش،کلاً رفتارها و خلق و خوی پسر بزرگم بشدت تغییر کرد.خیلی از مشکلاتی که دوستان گفتن، منم دارم. پسرم درک بالایی از مسائل داره، اما با لجبازی ها و عمداً ناراحت کردنِ ما یا آموزش های غلطی که به پسر کوچکترم میده و اذیت و آزار کردنش در قالبِ تظاهر به بازی یا دوست داشتن، و حسادتی آشکار و ابراز این موضوع- من و پدرشو اذیت میکنه. مدت زیادیه که از تصوراتِ ذهنیش در مورد قسمت های خصوصیِ خانم ها یا آقایون برام صحبت میکنه. بشدت رو این قسمتها زوم شده. مثلاً وقتی بیرون میره و پوشش دخترها یا پسرها رو میبینه، بهم میگه من چشمم پشتِ پسری را میبینه که لباسش کوتاهه و لباسش وقتی بالا میره، پشتش مشخص میشه و یا دختری که سینه هاش مشخصه و ذهنم درگیر اینها میشه. یا حتی وقتی بدونِ من، خونه ی پدرم میره و بعضی از برنامه های کودک را از شبکه های ماهواره ای میبینه، بعدش دوباره همین صحبت ها را ازش میشنوم، مثلاً ابراز دوست داشتنِ یه آقا به خانم و تصویرِ قلبی که بعدش نشون داده میشه.میپرسه اینها چه معنی ای داره؟! برای همین بشدت در مورد رفتن به خونه ی پدرم سختگیر شدم. تحتِ عناوینِ دیگه- همراه با شوهر و پسر بزرگم چند جلسه مشاوره هم رفتیم، اما به غیر از من اصلاً حاضر به صحبت کردن با کسی راجع به مشکلاتش نیست. کمک مشاور هم برای ما در حدِ بررسی مشکلات باقی موند و هیچ لطفی نداشت! سؤالم از شما اینه که در مورد ذهنیاتش راجع به اعضای خصوصیِ زن و مرد، چطور برخورد کنم. چطور یادش بدم که نگاهشو ازین مسائل دور کنه، ما در محیطِ خونه رعایت میکنیم، اما سبکِ پوشش ها الان- باعث جلبِ توجه هستند! چطور کمکش کنم که هم خودش به آرامش برسه، هم ما! پسر باهوشیه، نگرانم ازین رفتارها و تصوراتِ ذهنی. لطفاً کمکم کنید.
    پاسخ آگوست 4, 2020 در 1:35 ق.ظ
  21. پروانه
    سلام دختر من 9سالشه دخترم به یک کلاس زبان میرفت و عاشق پسری شده بود اونم عاشق دخترم شده بود و یه بارم بهم دروغ گفته بود رفته بود باهاش بیرون رفته بود الانم که کرونا امده دخترم که اونو ندیده خیلی افسرده شده و با هیچکی حرف نمیزنه دخترم شماره اونو داره و بعضی وقتا بهش پیام میده یا زنگ میزنه یواشکی بهم یه جوری فهمونده که عاشق شده اما من از اول میدونستم که عاشق اما بازم افسرده است و با هیچکی حرف نمیزنه غیر از دوستش که اونم میدونست جریانو
    پاسخ نوامبر 9, 2020 در 9:19 ب.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز قابل درک هست که شما نگران فرزندتان هستید د این مسیر تجربه این احساسات از این به بعد ممکن است برای فرزند شما رخ بدهد چون او وارد سن نوجوانی می شود و ممکن است توجه بیشتری به جنس مخالف داشته باشد و حتی نیازها و احساسات جدیدی را نیز تجربه کند در این مسیر شناخت شما نسبت به فرزندتان و شرایط سنی که او در آن قرار دارد می تواند به شما و او کمک کند تا در شرایط بهتری این شرایط سنی را طی کنند که بهترین رشد را برای او ایجاد کند . بهتر است در این مسیر سعی کنید که بدون هیچ سرزنشی و تنبیهی در مورد این شرایط روحی با دخترتان صحبت کنید و اجازه بدهید که او به شما اعتماد کند و در مورد احساسات خود با شما صحبت کند . در این مسیر بهتر است که اگر او علایم افسردگی بیش از دو هفته در فرزندتان مشاهده می شود او را به روانشناس ارجاع بدهید چون نیاز است که افکار ، احساسات ، شرایط رشدی و... مورد بررسی قرار گیرد تا بتوانیم در این مسیر به او کمک کنیم. دقت کنید که قرار نیست شما به اینگونه روابط تایید بگذارید اما نیاز است شرایطی ایجاد شود که فرزند شما بتواند از احساسات خود با شما صحبت کند و شما در این احساسات به او کمک کنید تا در آینده در شرایط سنی بهتر تصمیم گیری کند در کنار اینکه کمک کنید که شرایط سنی خودش را بهتر بشناسد تا بتواند تصمیم گیری بهتری داشته باشد .
      پاسخ نوامبر 10, 2020 در 4:27 ب.ظ
  22. طالبی
    با سلام و خسته نباشید.پسر 8ساله ام سه هفته پیش از تلویزیون فیلمی را تماشا میکرد که درباره ی بچه ای بود که پدرش مواد مخدر را داخل شکلات گذاشته بود و بچه ندانسته شکلات را میخوره وله کما می‌ره.از اون روز چیزی نمیتونه بخوره میگه شاید به مواد مخدر آلوده شده باشه .خیلی گریه میکنه گرسنه میشه ولی نمیتونه بخوره وقتی هم میخوره می‌ترسه که الان من میمیرم.خیلی وسواسی شدهودستاشو می‌شوره.در ضمن دو ماه قبل من وپدرش به کرونا مبتلا شده بودیم به ناچار دو هفته پیش مادر بزرگش موند .با اینکه بهش نگفته بودیم که کرونا گرفتیم (چون خیلی می‌ترسه واز وقتی کرونا اومده اصلا به جز خونه ,پدربزرگاش جایی نرفته)ولی دو سه روزی هست که میگه من فکر میکنم وقتی شما مریض شده بودید مرده اید والان شما پدو مادر من نیستید میخواهید منو بکشید.وقتی هم این حرفا را میزنند کلی گریه می‌کنه ومعذرت خواهی می‌کنه.در ضمن توی اون دوهفته جدای با واتساپ تماس تصویری داشتیم نمی‌دونم چیکار کنم.ممنون میشم راهنمایی کنید.
    پاسخ نوامبر 10, 2020 در 2:14 ق.ظ
    • مشاور
      سلام به شما دوست عزیز با توجه به میزان اضطراب و درگیری های فکری که برای کودکتان وجود دارد نیاز است که به صورت حضوری او را به روانشناس بالینی کودکان ارجاع بدهید تا بتوانیم در این مسیر به او کمک کنیم تا شرایط بهتری را تجربه کند . هردوی این اتفاقات یعنی دور بودن از شما و دیدن این فیلم باعث بارز شدن بیشتر این نگرانی ها شده است و به نظر می رسد که از قبل وجود داشته اند اما ممکن است در شدت های کمتر که شما متوجه آن نشده اید . اما موضوع مهم این است که با توجه به فشار های روحی که او تجربه می کند حتما یک روان درمانگر با حضور خودش و طی کردن جلسات پروسه درمانی را برای او اجرا کنند . این میزان از اضطراب می تواند با فشارهای روحی زیاد و کاهش عملکرد درسی و اجتماعی همراه شود و نمی توان با نادیده گرفتن آن پیش رفت . بهتر است سعی کنید که برنامه و فیلم های متناسب با سن کودکتان را نیز در اختیار او قرار بدهید چون می تواند این فیلم ها برای این کودکان آسیب زا باشد هرچند که دلیل این افکار و احساسات محسوب نمی شود اما می تواند شدت دهنده آن باشد . درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید 021-88422495
      پاسخ نوامبر 10, 2020 در 10:56 ق.ظ
  23. پروانه
    نمیخوام که ببرم حضوری روانشناس چون لجبازی میکنه من بعضی از چیز هایی را که نمیدونستم از دفتر خاطراتش فهمیدم اینم بگم که عکسم داره ازش همینطور فیلم
    پاسخ نوامبر 10, 2020 در 6:13 ب.ظ
    • مشاور
      ببین عزیزم در این مسیر نیاز است که شما در اول به حریم خصوصی او احترام بگذارید و اگر نگرانی وجود دارد مسیر ارتباطی خود را اصلاح کنید و با صحبت کردن در مورد آن اجازه بدهید که خود او در این مورد با شما صحبت کند و از چک کردن دفتر خاطرات و یا گوشی و... خوداری کنید . در این مسیر اگر او علایم افسردگی را داشته باشد نیاز به حضور او به روانشناس می باشد چون نمی توانیم از طریق شما کاری انجام بدهیم و نیاز است که با خود او این جلسات طی شود . شما تنها می توانید با ایجاد اصلاح در روابط خودتان در جایگاه مادر و دختری سعی کنید که با یکدیگر در مورد احساساتی که دارد و دلیل این غم و ناراحتی و افکاری که درگیر آن هست صحبت کنید بیان کنید که او و احساساتش را درک می کنید و او را تشویق به شناخت شرایط سنیش و کمک از یک متخصص کنید در این حالت نیاز به بیان اینکه شما از این احساس چگونهآگاه شده اید نیست .
      پاسخ نوامبر 11, 2020 در 9:51 ق.ظ
نظر دهید