توصیه هایی برای کمک به نوجوان افسرده ۱
توصیه اول برای کمک به نوجوان افسرده : مشکل را نادیده نگیرید
افسردگی در زمانی بسیار مخرب می باشد که بدون درمان رها شده باشد از اینرو منتظر نمانید و امیدوار باشید که نشانه های آزار دهنده رفع خواهند شد . اگر شما شک دارید که کودکتان افسرده می باشد ، نگرانی هایتان را در مورد عشق و در روش بدون قضاوت افزایش دهید . حتی اگر شما مطمئن نیستید که افسردگی مشکل نوجوان است، رفتار های مشکل دار و برخی هیجاناتی که شما می بینید، نشانه های مشکل می باشند که بایستی مورد رسیدگی قرار گیرند .
با نوجوانتان سر گفتگو را بازکنید تابدانند چه نشانه افسردگی مد نظر شماست و چرا شما را نگران می کند. سپس از فرزندتان بخواهید تا آنچه را انجام می دهند با شما به اشتراک بگذارند – و برای شنیدن صادقانه صحبت ها اماده و مشتاق باشید. از پاسخ دادن به سئوالات زیاد طفره نروید اما نشان دهید که شما آماده هستید و قصد دارید تا هر نوع پشتیبانی که انها نیاز دارند را فراهم می کنید .
توصیه های برقراری ارتباط با نوجوان افسرده
- کمتر حرف بزنید و بیشتر گوش دهید . زمانی که نوجوانتان شروع به صحبت میکند از هر گونه قضاوت و انقتاد بپرهیزید. چیز مهم این است که فرزندتان در حال برقراری ارتباط می باشد .
- مهربان اما سمج باشید. اگر آنها برای بار اول به شما جواب ندادند به راحتی موضوع را رها نکنید. صحبت در مورد افسردگی می تواند برای نوجوانان بسیار سخت باشد. حتی اگر آنها بخواهند ، آنها ممکن است هنگام بیان آنچه حس می کنند، زمان سختی را سپری کنند. به ارامش فرزند خود احترام بگذارید در حالیکه هنوز خود را نگران و مشتاق نشان می دهید.
- برای احساساتشان ارزش قایل شوید. سعی نکنید تا به نوجوان بگویید از حالت افسردگی بیرون بیاید، حتی اگر احساسات یا نگرانی هایشان احمقانه یا غیر منطقی به نظر می رسد. تلاش های خوش نیت برای توضیح اینکه “همه چیز انقدرها هم بد نیست” این پیام را می رساند که شما احساساتش را جدی نمی گیرید. برای این که احساس آنها درک گردند و مورد پشتیبانی قرار گیرد ، درک ساده ناراحتی ها و احساساتشان می تواند به انها نشان دهد که درک و حمایت می شوند.
- به نیروی خود اعتماد کنید . اگر فرزندتان مدعی است که مسئله نبوده اما توضیحی برای علت رفتار افسرده ندارد، شما بایستی به غرایزتان اعتماد کنید . اگر نوجوانتان تمایلی برای گفتگو با شما ندارد، سپردن این کار به شخص ثالث مورد اعتماد را مورد بررسی قرار دهید : مشاور مدرسه ، معلم برگزیده یا کارشناس خبره بهداشت روانی . چیز مهم این است تا آنها با یک نفر صحبت کنند.
توصیه دوم برای کمک به نوجوان افسرده : تشویق برای ارتباط اجتماعی
نوجوانان افسرده تمایل دارند تا از دوستان و فعالیت هایشان کنار بکشند که قبلا از انها لذت می بردند . اما انزواء تنها افسردگی را بدتر می سازد از اینرو هر آنچه می توانید انجام دهید تا به نوجوانتان برای برقراری ارتباط مجدد کمک کنید .
- زمان برای گفتگوه مستقیم را در اولویت قرار دهید . هر روز زمانی را برای پیاده روی تخصیص دهید – زمانی که شما در کل برای کودکتان اختصاص می دهید ( بدون حواس پرتی یا چند وظیفه ای ) . اقدام ساده برای ایجاد ارتباط چهره به چهره می تواند نقش بزرگی در کم کردن افسردگی نوجوانتان ایفاء کند.
- مبارزه برای تفکیک اجتماعی: هر آنچه شما می توانید انجام دهید تا نوجوانتان را با دیگران وصل کنید . آنهارا تشویق کنید تا با دوستانتان بیرون بروند یا دوستانتان را دعوت کنید. در فعالیت هایی شرکت کنید که با دیگر خانواده ها ارتباط برقرار کنید و به کودکتان فرصت دهید تا با کودکان دیگر ملاقات کنید و ارتباط برقرار نمایید .
- کودکتان را در کار ها مشارکت دهید . فعالیت هایی نظیر ورزش ها ، کلوب های بعد از مدرسه یا هنر نظیر رقص یا کلاس موسیقی را پیشنهاد دهید که با علایق و استعداد های کودکانتان جور در می آیند . در حالی که کودکتان ممکن است در ابتدا انگیزه و علاقه نداشته باشد، انها باید شروع کنند احساس بهتر پیدا کنند و اشتیاق خود را کسب کنند.
- افزایش انگیزه برای مشارکت داوطلبانه . انجام کارهایی برای دیگران یک تقویت کننده ضد افسردگی و عزت نفس می باشد. به کودکتان کمک کنید تا علت علاقه اش را بفهمد و این کار به آنها حس هدفمندی می دهد . اگر شما برای این کار داوطلب شوید ، همچنین می تواند یک تجربه پیوند خوب باشد .
برای مطالعه بیشتر:
توصیه هایی برای کمک به نوجوان افسرده ۲
بسته درمان افسردگی (TDCS و بیوفیدبک)
نوجوان من عادی است یا مشکل دار؟
منبع:مرکزمشاوره ستاره ایرانیان
– مشاوره با متخصصین علم روانشناسی ، قطعا بهترین روش برای کمک به نوجوانانی است که به افسردگی مبتلا هستند اما این اقدام ، چیزی از بار مسئولیت و وظیفه والدین کم نمی کند.
– شما والدین باید مسائل نوجوانان را جدی بگیرید.تمرین کنید که به موضوعات از دریچه نگاه نوجوانان تان نگاه کنید.هرگز سعی نکنید به نوجوان خود القا کنید که ” اتفاقی نیفتاده ، چیزی نشده ،این که مشکلی نیست و…” با رفتار خود نشان دهید که ولی و مشکلاتش برای شما مهم هستند و با تمام وجود می خواهید که او را درک کنید.
– همیشه برای شنیدن درد دل های نوجوان خود به اندازه کافی وقت بگذارید و با تمام وجود و داوطلبانه شنونده حرف های او باشید .نیازی نیست این ارتباط حتما دو طرفه باشد و شما برای سخنان او پاسخ و دلیل و راهنمایی داشته باشید. بدانید که گاهی اوقات شما فقط باید بشنوید او باید مجال کافی برای حرف زدن داشته باشد.
– در بین اقوام ودوستان ، افراد معتمدی را داشته باشید و نوجوان خود را تشویق کنید با این افراد هم ارتباط بگیرد و صحبت کند.
– از دوری کردن های نوجوان خود دلسرد نشوید هر چه او از شما دوری کرد شما سعی کنید همیشه درکنارش باشید و او را درکارهای خود مشارکن دهید.همیشه آماده کمک به وی باشید و باهوشیاری تمام قبل از اینکه دیر شود به وی پیشنهاد کمک بدهید.
– در تمام این کارها یک اصل مهم را همواره مد نظر داشته باشد که در برخورد و ارتباط با نوجوان خود صبور باشید و او را با تمام شرایطی که دارد بپذیرید.
به نظر شما بین دختران و پسران نوجوان بیشتر پسرها افسرده می شوند یا دخترها؟
در دوران کودکی میزان افسردگی بین دختران و پسران تفاوت چندانی ندارد.ولی در دوران نوجوانی و جوانی تعداد دختران افسرده به مراتب بیشتر از پسرهاست و مشابه الگوی افسردگی بزرگسالی است.قبل از بلوغ اختلاف قابل توجهی در میزان افسردگی بین دختران و پسران دیده نمی شود .اما در سنین بین ۱۱ تا ۱۳ سال میزان افسردگی در دختران افزایش می یابد و تا ست ۱۵ سالگی در دختران ۲ برابر پسران می شود.تا جایی که دختران به علت وضعیت اجتماعی خاصی که در این سنین در آن قرار می گیرند، نسبت به افسردگی آسیبپذیرتر می شوند.
در هر حال فشارهای دوران بلوغ شامل شکل گیری هویت جنسی ، جدا شدن از الگوها همراه با دیگر تغییرات هورمونی ذهنی و جسمی باعث تمایل به افسردگی می شود در دختران بیشتر نمود افسردگی را به همراه دارد.
در مراحل بالاتر ، دختران جوان باز هم وقایع استرس زای بیشتری را نسبت به مردها تجربه می کنند.در بیشتر موارد آنها دارای درآمد کمتر ، موقعیت شغلی پایینتر و کنترل کمتر بر سرنوشت خود هستند.بر حسب مانیزم های سازش، مردان جوان به راحتی از مسائل چشم پوشی می کنند در حالی که دختران بیشتر به مساله می اندیشند.
البته دوستان درسته پسرا بی خیالن ولی خب بعضی هاشونم هستن که مشکل دارن.
من ۲۰ سالمه پدرمو تو سن پایین از دست دادم.۲ تا داداش دارم چون اونا دورند از اول رابطه صمیمی با هم نداشتیم ولی من اونا رو خیلی دوست دارم الان که ازدواجم کردند تمام حواسشون ب زناشون …من با مادرم زندگی میکنم.خیلی خیلی احساس تنهاییو افسردگی میکنم.چی کار باید بکنم؟
سلام
مدتیه دچار بی خوابی شدید و افسردگی ب علت بیکاری شدم ۴ماهه نامزد کردم وازموقعی ک نامزد کردم هم مشکلات روحیم بیشتر شدن هم مشگلات مادیم نمیدونم ب این باور ایمان دارید ک قدم کسی ممکنه خیرباشه یاقدمش ممکنه بدیمن باشه–حالاهنوزعقدنکردم ب نظرتون عقدکنم یا نه فعلا بزارم ببینم اینده چی پیش میاد-از زمانی ک اسم این نامزدم اومد و خاستم برم خاستگاری کارمو از دست دادم –اگه میتونید کمک کنید و حتما نظرتون اگه مشگل گشا هست رو بزارید تو ایمیلم خیلی محتاج نظرات ارزشمندتونم
به نظر من شما قبل از اینکه برای عقد اقدام کنید حتما به یک مشاوره مراجعه کنید
سلام من یه دختر ۱۲ ساله هستم چند سال پیش مادرم و پدرم در خانه دعوا می کردند چون پدرم اعتیاد داشت ولی الان شکر خدا ۳ ساله زندگیمون پر از عشق و محبت شده ولی من افسردگی گرفتم همیشه استرس داشتم میشینم بالا سر داداش و مامان و بابام گریه میکنم همیشه براشون نگرانم احساس میکنم تنهام.هیچکی منو دوست نداره ولی پدرم و مادرم از هیچکی برام کم نمیذارن ولی خوب همیشه فکرم منفیه.
منم یه دخرت ۱۶ ساله ام که اتفاقات وحشتناکی تو زندگیم افتاده.پدر و مادرم جدا شدن از کمبود محبت به پسرا پناه بردم که اونا هم ازم سوء استفاده جنسی کردن،خودکشی کردم.امیدی به زندگی ندارم .آینده رو سیاه سیاه میبینم.لطفا یکی به داد من برسه
این رویدادها خیلی ناراحت کننده هستند و احساست قابل درکه. توی سن تو بسیاری از نوجوان ها اتفاقات مشابه رو تو این دوره تجربه می کنن، طلاق والدین، سو استفاده جنسی و …. به یک روان شناس یا مشاور مدرسه در اولین فرصت رجوع کن. اون تنها کسی هست که می تونه بهت کمک کنه و به تمام حرفات گوش بده. اهداف فردی زندگیت رو مشخص کن مثل درس و کار و ….برای رشد فردی خودت تلاش کن خارج از تمام شرایط خانوادگی. فرصت زیادی داری..
عزیزم خیلی برات ناراحت شدم هیچوقت به خودکشی فکر نکن کار خوبی نیست تو میتونی با افسردگی ات بجنگی اگر خودت خودت رو دوست داشته باشی هیچوقت حاضر نمیشی به پسرا پناه ببری امیدوارم مشکلاتت حل بشه ولی توروخدا از این فکرا نکن خودکشی این ها رو از ذهنت پاک کن مادر و پدرت هم تورور دوست دارم اگر تو نباشی اونا هم نیستن
دوست عزیزم این جمله رو جایی خوندم ، خیلی بهم آرامش داد امیدوارم برای تو هم اینجور باشه ” زندگی یک کتاب طولانیست آن را به خاطر چندین صفحه اش که به نظرت زیبا نبود کناره نگذار”
سلام من ۱۳ سالمه هر شب گریه می کنم نمی دونم چرا هر وقت به دیوار زل میزنم گریه ام میگره و باید خودمو خالی کنم دستام خط خطیه پر از خط های کوچیکو بزرگ خیلی ناراحتم دیگه نمی تونم سرمو بالا نگه دارم از همه کس و همه چیز بدم میاد از خودم هم متنفرم باورم نمیشه من اینم چون تازه کلاس هفتمم راستی این ناراحتی هام از وقتی کوچیک تر بودم داشتم ولی الان خیلی شدیدتر شده من ۲ بار دست به خودکشی شدید زدم ولی بعدش تصمیم گرفتم که جای خودکشی دستام رو خط خطی کنم خواهشا کمک کنید و اگر نه تا چند وقت دیگه از بین میرم.
سلام دوست عزیز با توجه به علائمی که میگی لازم هست که مسائلت رو از نزدیک با یک مشاور در میون بذاری، اگر دسترسی نداری حتما به مشاور مدرست رجوع کن. خوب به حرفات گوش می دن و بهت کمک می کنند که دقیقا چه کاری انجام بدی. این علائم مهم هستن اما غیر قابل رفع نیستن. با مشاور یا روان شناست همکاری کن حتما نتیجه می گیری و مخصوصا خانواده هم اگر بدونن چه کارهایی انجام بدن بیشتر کمکت می کنه